این عکس در فاصله 250 کیلومتری مريخ گرفته شده است . از چپ به راست  فیلتر قرمز ، فیلتر آبی استفاده شده و در آخر تصويري با ترکیبی از رنگها را مشاهده ميكنيد.عکس با سیستم Wide-Angle دوربین گرفته شده است.
 

 منبع:parssky,com

برای نخستین بار دو تیم از ستاره شناسان نور اشیایی را در خارج از منظومه شمسی ردیابی کرده اند که به اعتقاد بسیاری از دانشمندان متعلق به سیاراتی است که حول سایر ستارگان می گردند.
این نخستین بار است که "سیارات خارجی"، یعنی سیاراتی که در اطراف ستارگانی غیر از خورشید سیر می کنند، مستقیما مشاهده می شوند. این دستاورد جامعه علمی را شدیدا به هیجان آورده است.

این دو سیاره "HD 209۴۵8b" و "TrES-1" نامگذاری شده اند.
از زمانی که منجمان به وجود نخستین سیاره خارجی پی بردند ده سال می گذرد.
از آن زمان تاکنون بیش از 100 سیاره کشف شده است. اما وجود آنها تنها به طور غیرمستقیم یعنی از طریق تاثیر قوه جاذبه آنها بر ستارگانی که دور آنها می گردند استنباط می شود.
اکنون دو تیم مستقل از منجمان در آمریکا با استفاده از تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا، تشعشعات فروسرخی را در همان مسیری که دو ستاره نورانی قرار گرفته است ردیابی کرده اند. اخترشناسان از قبل نتیجه گیری کرده بودند این دو ستاره دارای سیارات هستند.
در هر دو مورد، زمانی که سیاره به عنوان بخشی از گردش مداری خود، پشت ستاره مرکزی پنهان می شود به میزان خفیفی از درخشش منظومه کاسته می شود. این به آن معنی است که این سیارات خود درخشان هستند و نوری اضافی تولید می کنند که توسط تلسکوپ ردیابی شده است.
پی بردن به این موضوع با یک حیله علمی ممکن شد. دانشمندان ابتدا با استفاده از تسلکوپ اسپیتزر مجموع تشعشعات نور مادون قرمز ستاره و سیاره آن را اندازه گرفتند.
سپس زمانی که سیاره پشت ستاره قرار گرفت، منجمان بار دیگر نور مادون قرمز برآمده از ستاره را اندازه گیری کردند.
حاصل تفاضل نوری رصد دوم از رصد اول در واقع نوری است که از سیاره ساطع می شود.

بی شباهت به زمین
درخشندگی شدید این سیارات ناشی از نزدیکی آنها به ستاره مرکزی است که آنها را داغ می کند به طوری که به گفته پژوهشگران درجه حرارت آنها به هزار درجه سانتیگراد می رسد.
اینها سیارات متورم گازی از نوع مشتری هستند و بعید است میزبان موجودات زنده باشند.
 اسپیتزر طیف فروسرخ کیهان را کاوش می کند  

اما دانشمندان امیدوارند همزمان با بهبود فن آوری در دراز مدت بتوانند نور سیاراتی را که به زمین شباهت بیشتری دارند رویت و علائم حیات را در بخش های دورافتاده کهکشان راه شیری کشف کنند.
نتایج این تحقیقات در مقاله ای در شماره جاری مجله "نیچر" تشریح شده است.
دکتر دیوید شاربونه، از مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونیان در ماساچوست یکی از اعضای تیم های تحقیق و نویسنده این مقاله گفت: "واقعا معرکه است. از تقریبا ده سال پیش، یعنی زمانی که نخستین سیارات خارجی کشف شدند، در جستجوی چنین نوری بودیم."
تاکنون تقریبا 130 سیاره در اطراف سایر ستاره ها کشف شده است.
دکتر الن باس، از موسسه کارنگی در واشنگتن گفت: "سال 199۵ مصادف با آغاز عصر کشف سیارات خارجی بود."
"اما 200۵ به عنوان سالی که در آن نخستین شواهد قدرتمند ردیابی نور سیاره ای خارجی به دست آمد، در کتاب های تاریخ و متون درسی ثبت خواهد شد."
"به سختی می توان باور کرد در ده سال گذشته چقدر پیشرفت کرده ایم."
دکتر شاردونه نیز گفت: "هدف ما از مطالعه سیاراتی که حول سایر ستاره ها می گردند در واقع این است که ببینیم آیا منظومه شمسی ما نمونه ای واقعا استثنایی است یا همه گیر."
"HD 209۴۵8b" که "اوسیریس" لقب گرفته است حول ستاره ای در فاصله 1۵3 سال نوری از زمین در صورت فلکی "اسب بالدار" می گردد. این سیاره هر سه روز و نیم یک بار در مداری به شعاع تقریبا هفت میلیون کیلومتر حول ستاره مادر گردش می کند.
"TrES-1" حتی دورتر است و در فاصله ۴89 سال نوری از زمین حول ستاره ای در صورت فلکی بربط می گردد. این سیاره هر سه روز یک بار در مداری به شعاع تقریبا شش میلیون کیلومتر دور می زند.
برای مقایسه، فاصله زمین از خورشید 1۴9 میلیون کلیومتر است و هر 3۶۵ روز یک بار دور آن می گردد.

آژانس فضايی آمريکا، ناسا، اعلام کرده است که بهره برداری از چهارمين و آخرين رصدخانه بزرگ فضايی خود را آغاز کرده است. اين تلسکوپ که چهار ماه قبل به فضا پرتاب شد تصوير روشن تری از جهان در اختيار بشر خواهد گذاشت.ناسا روز پنجشنبه گذشته، 18 دسامبر، ضمن اعلام اين خبر همچنين نخستين عکس های تلسکوپ مادون قرمز را که "اسپيتزر" نامگذاری شده است، منتشر کرد.

برای ديدن نخستين عکس های اين تلسکوپ اينجا را کليک کنيد.

اين تلسکوپ که پيشرفته ترين تلسکوپ مادون قرمزی است که به فضا پرتاب می شود با استفاده از ابزارهای ويژه، اجرام بسيار سرد و دورافتاده کيهان را رصد می کند.
رويت اين اجرام که در پس توده غليظی از گرد و غبار آسمانی پنهان شده اند به شيوه های ديگر ممکن نيست.
 

ستاره شناسان اميدوارند که حسگرهای فوق العاده حساس اين تلسکوپ در کشف سيارات تازه و رمزگشايی از اسرار تشکيل ستارگان و ساير پديده های آسمانی به آنها کمک کند.

اين رصدخانه که در تاريخ 2۵ ماه اوت به فضا پرتاب شد، ابتدا "تسهيلات تلسکوپ مادون قرمز فضايی" نام داشت، اما روز پنجشنبه هفته گذشته به افتخار دکتر لايمن اسپيتزر، ستاره شناس نامی دانشگاه پرينستون، تغيير نام داده شد.
دکتر اسپيتزر در سال 19۴۶ برای نخستين بار پيشنهاد کرده بود برای پرهيز از تاثير منفی جو زمين بر تصوير اجرام آسمانی، تلسکوپ هايی به فضا پرتاب شود.
ساير تلسکوپ های فضايی ناسا نيز به ياد بزرگانی همچون ادوين هابل نامگذاری شده است.
اين تلسکوپ برخلاف ساير تلسکوپ های فضايی در مدار زمين گردش نمی کند، بلکه زمين را به فاصله 8 ميليون و 700 هزار کيلومتری از پشت تعقيب می کند.
به همين دليل اين تلسکوپ از آلودگی حرارتی زمين مصون است.
سرمای طبيعی خلاء و حمل ۴۵ کيلوگرم مايع سردکننده هليوم به اسپيتزر اجازه می دهد در دمای منهای ۴۵0 درجه فارنهايت، يعنی تنها 10 درجه بالاتر از صفر مطلق، فعاليت کند.
اين وضع به تلسکوپ اجازه می دهد در مقابل حرارت، بی نهايت حساس باشد و گرمای ناچيز اجرام دور دست را رديابی کند.
دکتر مايکل ورنر، دانشمند ارشد اين پروژه گفت به نظر می رسد که فعاليت اسپيتزر بی نقص باشد. به گفته وی فعاليت اين تلسکوپ تا شش سال ادامه خواهد يافت.
وی افزود: "به اين ترتيب ابزار قدرتمند تازه ای در اختيار ما قرار گرفته است که اجازه می دهد چيزهايی را که تاکنون ديده نشده است ببينيم و به سوالاتی که تاکنون حتی نمی توانستيم آنها را مطرح کنيم، پاسخ دهيم."
نخستين عکس های اين تلسکوپ نويد اکتشافات حيرت انگيزی را به دانشمندان می دهد. اين تلکسوپ از جمله عکسی از کهکشان مارپيچی ام 81 تهيه کرده است که جزئياتی را که تاکنون در آن رويت نشده بود، آشکار می کند.
دکتر جان باکال از "موسسه مطالعات پيشرفته" در دانشگاه پرينستون در نيوجرسی، گفت: "ما قادر به ديدن چيزهايی خواهيم بود که انسان هرگز نديده است. اين تلسکوپ علم نجوم را متحول خواهد کرد."

با ورود یک لکه از لبه شرقی خورشد به سطح آن  خود را آماده کنید تا لکه بزرگ دیگری درخورشید ببینید.

این لکه که به نام لکه شماره 798 مشخص شده است هم اکنون درلبه شرقی خورشید قرار دارد و به تدریج در حال ورود به صفحه میانی خورشید است.احتمالا طی روزهای آینده باید منتظر تغییر شکل های متوالی این لکه ها باشیم. افزایش یا کاهش گستردگی این لکه ها طی روزهای آینده قابل مشاهده خواهد بود.

لکه های خورشیدی نقاط تیره رنگی هستند که دمای کمتری نسبت به نقاط دیگر خورشیدی داشته و در بعضی مواقع بر سطح خورشید  ظاهر میشوند. لکه از نظر مغناطیسی بسیار فعالند و در صورتی که تعداد و اندازه آنها افزایش یابد تاثیراتی را بر زمین خواهند گذاشت. شفق های قطبی - تاثیرات بر امواج مخابراتی و برخی تاثیرات بر اب و هوا از جمله اثار ازدیاد لکه های خورشیدی است.  اگر از فیلتر مناسب و یک تلسکوپ کوچک یا دوربین دوچشمی استفاده نمایید میتوانید این لکه ها رامشاهده کنید.به خاطر داشته باشید استفاده از فیلتر مخصوص برای این کار الزامی است و استفاده نکردن از فیلتر باعث وارد آمدن صدمات جبران ناپذیری به چشم خواهد شد. همچنین میتوانید از طریق سایت www.spaceweather.com  با حرکت روزانه و ظهور لکه های جدید را ببینید.

منبع:parssky.com

لباس فضانوردی
شما ممکن است بتوانید مدتی بدون بارانی، زیر باران یا بدون لباس زمستانی زیر برف باشید ولی مطمئنا" هیچ کدام از ما قادر نیستیم در اتمسفر خشن یا فضا حتی برای یک ثانیه هم بدون لباس مناسب جان سالم بدر ببریم. فضانوردان هنگامی که داخل ایستگاه فضایی یا در شاتل مشغول کار و زندگی هستند، به پوشیدن لباس مخصوص نیازی ندارند و گذشته از فقدان گرانش در داخل شاتل یا ایستگاه فضایی، آنها تفاوت دیگری را با زمین احساس نمی کنند. فضانوردان آنجا با لباسهای راحت و شلوار راحتی و اغلب بدون کفش هستند؛ اما هنگامی که یکی از آنها برای کار مجبور شود به بیرون از سفینه برود، اینجا مشکلات شروع میشوند.

ضرورت استفاده از لباس فضانوردی
اگر انسان بدون پوشش مخصوص وارد فضا شود ظرف پانزده ثانیه بیهوش میشود و مغز او در مدت 4 دقیقه نابود میشود. حداقل دما در یک روز سرد زمستان در مناطق مسکونی زمین20-30 درجه زیر صفر است است، اما در فضا این دما میتواند به کمتر از 100درجه زیر صفر هم برسد؛ با وجود این اختلافات دمای فاحش، خیلی مهم است که فضانوردان لباس محافظ را قبل از خارج شدن از ایستگاه فضایی یا شاتل بپوشند.

از دیگر عوامل بیرونی که برای فضانوردان ایجاد خطر میکند، گردش زباله های فضایی و اجرام آسمانی است با سرعتهای بالا که میتوانند جراحات جدی ایجاد نمایند. بعلاوه تششعات خورشیدی میتوانند به چشمها آسیب بزنند. تششعات فضایی میتوانند باعث بروز بیماری شده و ریسک ابتلا به سرطان در مود آنها خیلی بالا است. اما یک دلیل مهم دیگر برای حفاظت فضانوردان نیاز آنها به اکسیژن است؛ مقدار اکسیژن در فضا بسیار کم است و فشار هوا نیز خیلی پایین، این مقدار کم اکسیژن منجر به خفگی و فشار کم هم باعث میشود بدن ابتدا ذوب و سپس تبخیر شود که هر دو کشنده هستند.

لباس فضانوردی
بخش کنترل ماموریت ناسا (NASA) هیچ مایل نیست حتی کمترین ریسک غیر ضروری برای فضانوردان وجود داشته باشد. هر کدام از فضانوردان یک دست (یونیت) لباس مخصوص برای داشتن ایمنی در فضا دارند که (Extravehicular Mobility Unit (EMU یا در اصطلاح عامه لباس فضانوردی (space suit) نامیده می شود.

EMU دمای بدن را کنترل می کند و تهویه هوا درآن بوسیله یک لوله که در لباسهای داخلی تعبیه شده انجام میشود. لوله های آب گردان، فضانوردان را موقع کار در فضا در راحتی نگه میدارند، این لباس همچنین شامل یک کیف آب برای ذخیره آب و یک مخزن نگهداری آب کثیف است. بعلاوه یک هدفون و یک میکروفون برای برقراری ارتباط و یک سری وسایل ضروری دیگر از جمله تجهیزات این لباسها است.

تعداد زیادی از فضانوردان مختلف میتوانند از این لباسها استفاده کنند، بخشهای مختلف آنها قابل تعویض بوده ودر سایز های مختلف وجود دارند. تجهیزات اختصاصی این یونیتها مانند گرمکن های نوک انگشت، سیستمهای خنک کننده، قسمتهایی که روی کلاه متصل شده و برای جلوگیری از بخار تنفس و عرق و ...هستند. همچنین کوله پشتی هایی که میتوانند به فضانورد در مسیر برگشت به سفینه اش در صورتی که طناب اتصالشان با سفینه پاره شود کمک کنند.

EMU از فضانوردان در زمانهای بحرانی کاری خارج از محدوده امن ایستگاه فضایی با این لباسهای بی نظیر حمایت میکند و فضانوردان میتوانند در حد ایده آلهای ناسا کار کنند و محیط خشن فضا را دوستداشتنی تر ساز کنند.

منجمان سریعترین جرم چرخان به دور خود را در مقیاس اندازه در منظومه شمسی کشف کردند.

جرم موجود در کمربند کویپر با نام 2003 EL61 که در ماه جولای کشف شد، هر 3.9 ساعت به دور خود می چرخد.

برخلاف شکل کروی پلوتو این جرم شکلی شبیه به توپ راگبی دارد.این جرم به اندازه پلوتو است که با این شکل دستاوردی بسیار جالب است.

کره مسطح

سیارات کروی هستند زیرا جاذبه آنها را در همه جهات می کشد.اما با افزایش سرعت محوری ،اشکال آنها می تواند از کره به کره های مسطح تغییر پیدا کند.

2003 EL61 نیز با حرکت محوری، زیاد کشیده شده و شبیه به یک توپ راگبی شده است. این جرم مرموز ترین جرم دیده شده در این اندازه است.

2003 EL61  آنقدر سریع حرکت می کند که به شکل یک توپ راگبی تبدیل شده است.

با دانستن شکل آن،منجمان قادر هستند تخمین بزنند که چگالی این جرم حدود 2.5 برابر چگالی یخ است و درخشندگی آن به اندازه درخشندگی برف است.

این جرم به اندازه کافی بزرگ است که جاذبه، نیروی غالب حاکم نسبت به ساختار داخلی آن باشد.اما این جرم ممکن است به نوعی چرخش برسد  که از هم پاشیده شود.

برای سیارکها معمول است که به سرعت این جرم بچرخند اما آنها کوچک هستند،جامد و با جاذبه کم.2003 EL61 متفاوت است زیرا جرمی بزرگ است که جاذبه بر آن آن تسلط دارد مانند یک سیاره

منبع:سایت نجوم اماتوری ایران

آسمان در شب بخش جديدي است كه نمايي از آسمان شب شهر را در يك بازه زماني خاص به نمايش مي گذارد. قصد داريم از اين به بعد اين قسمت را هم قرار دهيم و اميدواريم مورد استفاده علاقه مندان قرار بگيرد.

نقشه اي كه در حال حاضر در زير مشاهده مي كنيد مربوط به  آسمان امشب در حدود ساعت ۲۰:۳۰ ميباشد.

 

شما میتوانید اورانوس را در صورت فلکی دلو و همسایه اش نپتون را در صورت فلکی جدی مشاهده کنید.خطوط زرد رنگ مشخص کننده حرکت این ۲ سیاره در سال ۲۰۰۵ می باشد.

اورانوس با قدر حدود ۶ در طول ماههای اگوست و سپتامبر قابل مشاهده است.نپتون با قدر حدود ۷.۸ در تابستان قابل مشاهده است.رصد این ۲ سیاره در دیگر ماههای سال به سختی امکان پذیر است.

 مشاهده این ۲ سیاره با دوربین ۲ چشمی نیز در شرایط آب و هوایی مناسب امکان پذیر است.در قسمت پایین به مسیر حرکت این ۲ سیاره در نقشه آسمان دقت کنید..

 

 

منبع:www.skyandtelescope.com

 

ngc3603

 

سحابی کله اسبی(horse head nebula)

 

سحابی اندرومدا(andromeda nebula)

 

سحابی عقاب(eagle nebula)

  روز                     تاریخ                   ساعت                     پدیده
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
سه شنبه             15/6                  19:50                 ماه از کنار مشتری می گذرد.
                                                                           (جدایی زاویه ای  5/4 درجه)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
سه شنبه             15/6                  20:00                 مقارنه ی زهره و سماک اعزل
                                                                           (جدایی زاویه ای  6/1درجه)  
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
چهار شنبه          ۱۶/۶              19:50                 مقارنه ی ماه وزهره
                                                                           (جدایی زاویه ای  2/3 درجه)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
شنبه                   ۱۹/۶                   21:44                 مقارنه ی ماه وقلب الاسد
                                                                           (جدایی زاویه ای  2 درجه)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
یکشنبه               ۲۷/۶                  07:07                 عطارد در مقارنه ی بیرونی

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
پنجشنبه               ۳۱/۶                  19:15                 مقارنه ی مشتری و سماک اعزل
                                                                           (جدایی زاویه ای  3/3 درجه)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
پنجشنبه              ۳۱/۶                  22:07                 مقارنه ی ماه و خوشه ی پروین
                                                                            (جدایی زاویه ای 4/1درجه)             
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
منبع:www.astronomy1.blogfa.com

يکی از دو کاوشگر آژانس فضايی آمريکا، ناسا، که بر سطح مريخ مشغول حرکت و مطالعه هستند عکسی با زاويه باز که از فراز قله "هازبند هيل" در حفره "گوسو" گرفته به زمين مخابره کرده است.مريخ نورد "اسپيريت" هنوز سرگرم ارسال داده های تشکيل دهنده اين عکس رنگی 360 درجه ای بود که ناسا در يک کنفرانس خبری آن را اعلام کرد.

اين کاوشگر در پايان ماه اوت در پی صعودی 14 ماهه به فراز اين تپه رسيد.

اسپيريت از ژانويه 2004 تاکنون يعنی زمانی که بر سياره سرخ فرود آمد سرگرم اکتشاف حفره "گوسو" (Gusev Crater) بوده است.انتخاب اين منطقه به عنوان محل فرود به اين دليل بود که دانشمندان گمان می کردند زمانی محل يک درياچه بوده است.

اسپيريت پس از کاوش ناحيه اطراف نقطه فرود برای اکتشاف منطقه ای موسوم به "تپه های کلمبيا" اعزام شد. اين تپه ها به يادبود هفت خدمه شاتل کلمبيا که در فوريه سال 2003 هنگام بازگشت به زمين در اثر انهدام آن فضاپيما کشته شدند کلمبيا نامگذاری شده است.

"هازبند هيل" که نام ريک هازبند، فرمانده شاتل کلمبيا را بر خود دارد، يکی از قله های اين رشته است.پرفسور استيو اسکوايرز، دانشمند ارشد ماموريت کاوشگرهای مريخ از دانشگاه کورنل گفت: "ما يک تصوير 360 درجه ای زيبا گرفته ايم که من واقعا معتقدم يکی از دستاوردهای به يادماندنی اين ماموريت خواهد بود."

عکسی که روز پنجشنبه منتشر شد کامل نيست و تنها 240 درجه از عکس 360 درجه ای اسپيريت را شامل می شود.دانشمندان اکنون از اين عکس برای نشان کردن اهدافی در اين منظره که ارزش مطالعات بيشتر را دارد استفاده خواهند کرد.

در همين حال همزاد ديگر اسپيريت به نام "آپورچونيتی" به اکتشاف ناحيه "مريديانی پلانوم" در سوی ديگر سياره سرخ ادامه می دهد.

اين کاوشگر چندين روز مريخی را سرگرم تجزيه و تحليل اثری بر يک صخره که دانشمندان آن را "پوست ليمو" نامگذاری کرده اند بوده است.

در عکس های دوربين پانوراميک، رنگ اين اثر ظاهرا کمی با محيط پيرامون فرق می کند و همچنين به نظر می رسد در مقايسه با ساير بخش های صخره، در مقابل فرسايش باد کمی مقاوم تر باشد.

  منبع:www.bbcpersian.com

دانشمندان به کمک داده های فضاپيمای اروپايی 'مارس اکسپرس' که هم اکنون در مدار مريخ می گردد به وجود يک دريای منجمد درست در زير سطح آن پی برده اند.پژوهشگران که جزئيات اين يافته را ماه آينده در نشريه "نيچر" منتشر خواهند کرد معتقدند که محل کشف اين دريا در مريخ احتمالا ايده آل ترين نقطه برای جستجوی نشانه های حيات در آن سياره است.در قطب های شمال و جنوب مريخ مقادير زيادی يخ وجود دارد، اما اين نخستين بار است که وجود منبع وسيعی از آب منجمد در نقطه ديگری در اين سياره کشف می شود.

اين منبع ناحيه ای به وسعت دريای شمال (570 هزار کيلومتر مربع) را می پوشاند و محققان بر اين باورند که پس از سيلی ويرانگر در حدود پنج ميليون سال قبل تشکيل شده است. شواهد وجود تخته های شناور يخ که به يکديگر کوبيده شده اند توسط دوربينی در فضاپيمای "مارس اکسپرس" کشف شد.دانشمندان می گويند آب مايع برای ميليون ها سال در اين ناحيه وجود داشته و سپس منجمد شده است.

اگر اشکال اوليه حيات در آنجا تکامل يافته باشد احتمالا هنوز در اين نقطه وجود خواهند داشت و انتظار می رود ماموريت های آتی برای کشف آثار حيات در سياره سرخ بر اين محل متمرکز شود.

 منبع:www.bbcpersian.com

در امتداد بازوی کشیده تان به شستتان نگاه کنید. زاویه خیلی بزرگی به نظر نمی رسد، امّا در شامگاه پنجشنبه دهم شهریور برای پوشاندن دو سیاره کافی خواهد بود. در این شبها بعد از غروب خورشید، در جایی با افق غربی نسبتا باز به طرف غرب نگاه کنید، تا شاهد منظره ای استثنایی باشید. زهره و مشتری که پرنور ترین سیاره های آسمان شب هستند، نزدیک تر می شوند تا دیداری تازه کنند و چند شب خاطره انگیز را بر جای بگذارند. این پدیده زیبا که اوج آن طی شبهای نهم تا یازدهم شهریور قابل مشاهده است، فرصت خوبی برای رصدگران آسمان با دوربین های دوچشمی و عکاسان آسمان شب به شمار می رود. کافی است 20 تا ۶0 دقیقه پس از غروب آفتاب، افق غربی را برای یافتن دو نقطه نورانی جستجو کنید. "ستاره" درخشان تر، سیاره زهره است که از قدر ۴- می درخشد. مشتری نیز که  در بالا و سمت چپ زهره و از قدر 1.7-  نورافشانی می کند در غروب دهم شهریور به نزدیک ترین فاصله از آن می رسد و قبل از اینکه با ناپدید شدن در فروغ خورشید در اوایل مهر، زهره را در آسمان شامگاهی ترک گوید، کماکان هر شب منظره زیبایی در افق غربی همراه با زهره ایجاد می کند.

با تاریک شدن بیشتر آسمان، ستاره نورانی سماک اعزل (  آلفا-سنبله) هم به این زوج نورانی اضافه می شود. هلال جوان ماه در شامگاه  1۵ و 1۶ شهریور به این میهمانی تماشایی می پیوندد. این مقارنه بسیار زیبا پس از غروب چهارشنبه ۱۶ شهریور به اوج زیبایی خود می رسد. در آن هنگام هلال باریک ماه با 13 درصد بخش درخشان در 3 درجه ای زهره و 9 درجه ای مشتری است، در حالی که زهره و مشتری در فاصله ۵ درجه ای هم اند و میان آن دو سماک اعزل می در خشد.

امّا این اجرام که با حضور خود در نزدیکی هم خالق مناظری چنین بدیع هستند، از راه های دوری به ملاقات هم در آسمان شامگاهی ما آمده اند. زهره در هنگام مقارنه 1۶ شهریور 1۶۵  میلیون کیلومتر از زمین فاصله دارد، در حالی که مشتری بیش از ۵ بار دورتر یعنی فاصله 920 میلیون کیلومتری نور افشانی می کند. ماه در فاصله 390000 کیلومتری قرار دارد و سماک اعزل با فاصله حدود 2۵00 میلیون میلیون کیلومتر در پس زمینه می درخشد! این فواصل زیاد در نجوم به وسیله ی مدّت زمانی که نور آن ها را می پیماید، سنجیده می شوند. با این مقیاس، برای مثال، زهره در حدود 10 دقیقه نوری و مشتری ۵2 دقیقه نوری با ما فاصله دارد و پرتو های نوری که از سماک اعزل به چشم ما می رسند، 2۵0 سال پیش از سطح این سیاره راه افتاده اند!

 

 

منبع:www.nojum.ir

در ادامه شناخت سیاره مطالبی هر چند مختصر را خدمتتون عرض می کنم...

 

خروج از مرکز:خروج از مرکز یک سیاره را به طریق زیر می توان بدست آورد:

آ:فاصله سیاره را از خورشید در ایام مختلف سال تعیین می کنیم.

ب:نمودار فاصله سیاره از خورشید را در زمان های مختلف(بر حسب زاویه اش با محوری ثابت می سازند)رسم می کنیم. این منحنی یک بیضی خواهد بود.

پ:خروج از مرکز را با استفاده از فرمول e=c\a محاسبه می کنیم که در آنc فاصله هر یک از کانون ها از مرکز بیضی و a طول نصف قطر اطول بیضی است.

 

دما:از تجزیه طیفی نوری که از سیاره می آید استفاده می شود تا دمای سطحی آن تعیین گردد.

 

نسبت بازتاب:نسبت بازتاب یک جسم به توانایی جسم در انعکاس نور مربوط می شود.بعضی اشیا،مثلا سطح ابر ها،بیشتر نوری را که بر آن ها می تابد منعکس می کنند.برخی دیگر بخش اعظم نور را جذب و مقدار کمی را منعکس می کنند.سنگ و خاک منعکس کننده های خوبی نیستند.

بنا به تعریف نسبت بازتاب،نسبت مقدار نور منعکس شده از یک شی است،به نوری که آن شی دریافت کرده است.

در مورد سیارات نسبت بازتاب عبارتست از:

نور منعکس شده از سیاره÷نور خورشیدی که بر سیاره تابیده است.

مخرج کسر را می توان از روی مقدار معلوم درخشندگی خورشید و فاصله سیاره از خورشید محاسبه کرد.صورت کسر از روشنی ذاتی سیاره بدست می آید.

 

 

گروهی از اختر شناسان دانشگاه ویرجینیا در ایالات متحده ، به تازگی کهکشان کوتوله کلب اکبر را که حدود 2 سال پیش کشف شده بود ، بررسی کردند.اخترشناس سرپرست این گروه در حالی که داده های ماهواره نقشه بردار کیهانی 2mass  را به دقت بررسی می کرد متوجه شد که غولهای سرخ کهکشان کلب اکبر در پهنایی به وسعت 160 درجه آسمان پراکنده اند، یعنی تقریبا از یک افق تا افق دیگر آسمان! این مدرکی است بسیار معتبر دال بر اینکه کوتوله کلب اکبر در واقع بخش کوچکی از یک کهکشان کوتوله بسیار بزرگتر است که از دید ما پنهان مانده است. فراوانی ستاره های این کهکشان در صورتهای فلکی حمال(کارینا) ، بادبان و کشتیدم بیشتر است. این ناحیه ، پهنه ای از آسمان است که تا سال 1930 به صورت فلکی کشتیدم معروف بود. به همین دلیل اختر شناساناین ساختار را منظومه ستارهای آرگو (معادل لاتین کشتی) نامیده اند. اخترشناسان بر این باورند که آرگو ، کهکشانی کوتوله است که راه شیری در حال از هم پاشیدن آن است . به نظر آنها گرانش این ساختار  احتمالا علت انحراف در قرص خارجی راه شیری است . آنها بر این باورند که آرگو حاصل به هم ریختگی قرص راه شیری و پراکندگی ستاره های آن است، شاید بر اثر ملاقات راه شیری با کهکشانی دیگر در گذشته.
منبع:www.nojum.ir

  

مقارنه ماه و خورشید برای هلال شعبان 1426 در ساعت 18:45 روز شنبه 3 سپتامبر 2005 میلادی به وقت بین المللی ( ساعت 23:15 روز شنبه 12 شهریور 1384 برابر با 28 رجب 1426 به وقت رسمی ایران ) روی خواهد داد. در بامداد همین روز آخرین هلال صبحگاهی رجب 1426 در موقعیت ویژه ای قرار می گیرد که رصدگران هلال ماه در اکثر مناطق ایران خواهند توانست با رصد آن رکورد کمترین جدائی زاویه ای شخصی خود را به زیر 8 درجه رسانده و در پاره ای مناطق نیز حد نصاب و رکورد جدید جهانی در این باره از خود بجای بگذارند. جناب آقای سید محسن قاضی میر سعید با رصد هلال رجب 1423 توانستند رکورد جهانی کمترین جدائی زاویه ای را با مقدار 514/7 درجه (در زمان اولین رویت) به ثبت برسانند. در بامداد 12 شهریور ، در نقطه صفر مرزی نفت شهر ( غرب ایران ) جدائی زاویه ای هلال صبحگاهی رجب در لحظه طلوع ماه ، 531/7 درجه است و کافیست رصدگران در این منطقه ، هلال ماه را از زمان طلوع فقط بمدت  3 دقیقه دنبال کنند تا رکورد جهانی کمترین جدائی زاویه ای شکسته شود. فاصله زمانی بین طلوع ماه تا طلوع خورشید در این منطقه کمی بیش از 36 دقیقه است. بنابراین ملاحظه می شود که این رکوردشکنی ، هدفی غیر قابل دسترس نیست و میتوان با برنامه ریزی مناسب و استقرار در رصدگاهی که افق شرقی کاملا" باز داشته باشد و با برخورداری از مقداری شانس ( در باره شرایط جوی ) به انجام این مهم نائل آمد.
 منبع:www.nojum.ir

 

 

خورشید در مقایسه با بیلیون ها ستاره کهکشان ما ،ستاره ای متوسط به شمار می رود.روشنی ظاهری و اندازه ظاهری آن صرفا معلول نزدیکی آن به زمین است.نزدیک ترین ستاره بعدی ،آلفا-قنطورس 270000 بار دورتر از خورشید است.آلفا-قنطورس سومین ستاره پر نور آسمان است،و دست بر قضا مشخصا تی تقریبا همانند خورشید دارد.

در میان اطلاعات بسیار زیادی که از خورشید داریم دو مطلب بویژه حیرت انگیز است:

خورشید، بر خلاف زمین، تماما از گاز است.مرزی به نام نور سپهر کاملا کدر است و مانع دیدن چیزهایی می شود که در زیر آنست. جو خورشید از سه لایه تشکیل شده است:لایه وا گردان، فام سپهر و تاج، که جملگی در برابر نوری که از نور سپهر گسیل می شود نسبتا شفافند.

مطلب حیرت انگیز دیگر این است که خورشید با سرعت زاویه ای ثابتی بر گرد محور ش نمی چرخد.نقطه ای که بر استوا قرار دارد یک دوران کامل را در 25 روز انجام می دهد در حالی که برای نقطه ای در 60 درجه ای شمال یا جنوب استوا ،یک دوران کامل 31 روز طول می کشد.

فاصله متوسط خورشید از زمین 6/149 میلیون کیلومتر است.این فاصله در دی ماه ،بیش از 5 میلیون کیلومتر کمتر از تیر ماه است.

نور سپهر سطحی هندسی نیست،بلکه پوسته ای است به ضخامت 240 کیلومتر که از آن نور به فضا ساطع می شود.نوری که از زیر این لایه نشات می کند کاملا در این ضخامت 240 کیلومتری جذب می شود .نور مختصری نیز در گازهای رقیق بالای نور سپهر ایجاد می گردد.

دمای متوسط در قسمت فوقانی این لایه نور سپهری کمتر  از 6000 درجه کلوین و چگالی در آن 0.001 چگالی جو زمین در سطح دریا است.

لایه واگردان نامی است که به لایه زیرین از سه لایه جو خورشید داده اند.کف این لایه ،سطح خورشید است.

نام لایه میانی جو خورشید ، فام سپهر است که ضخامت متوسط آن در حدود 10000 کیلومتر است.نام فام سپهر به علت رنگ بسیار روشنی است که عمدتا معلول خطی در طیف ئیدروژن است به طول موج 6563 آنگستروم که به خطh -آلفا موسوم است.

 

اطلاعاتی که در مورد شناخت هر سیاره لازم است به شرح ذیل می باشد:

ما سعی می کنیم به مرور،هر دفعه شما را با چند مفهوم اساسی در مورد مفاهیمی که در قسمت شناخت سیارات برای شما می نویسیم ،آشنایتان کنیم.امیدواریم مد نظرتان قرار گیرد...

 

زاویه میل مدار با دایره البروج:این کمیت را از طریق رصد بر کره آسمان می توان بدست آورد.زاویه میل برابر است با بیشترین زاویه ای که سیاره با دایره البروج(خواه بالا و خواه زیر آن)می سازد.

 

دوره تناوب نجومی:زمانی است که طول می کشد تا سیاره یک گردش کامل را بر مدار خود بپیماید.یعنی مدت زمان لازم برای آن که سیاره ،از دیدگاه خورشید،یک دور کامل را بر کره آسمان طی کند.

 

سرعت مداری:این کمیت از تقسیم پیرامون(محیط)مدار به زمانی که برای پیمودن آن لازم است یعنی دره تناوب نجومی،بدست می آید.

 

قطر زاویه ای :1)با تلسکوپ به کناره ای از سیاره قراول می رویم.

                   2)تلسکوپ را به کناره مقابل دوران می دهیم.

                    زاویه ای که تلسکوپ دوران یافته است برابر با قطر زاویه ای سیاره است.

 

اطلاعات اساسی:

قطر:1390000 کیلومتر.109 برابر قطر زمین.

فاصله از زمین:حداقل:147200000 کیلومتر    میانگین:149600000 کیلومتر

حداکثر:152000000 کیلومتر

قطر زاویه ای ظاهری: حداقل:31 دقیقه و 28 ثانیه    میانگین: 31دقیقه و 59 ثانیه

حداکثر:32 دقیقه و 30 ثانیه

جرم:333400 برابر جرم زمین

چگالی متوسط:0.25 چگالی میانگین زمین

شتاب گرانش سطحی:275 متر بر مجذور ثانیه.27.9 برابر شتاب گرانش زمین

دمای نور سپهر(موثر):5750 درجه کلوین

دما در مرکز خورشید:14000000 درجه کلوین

قدر ظاهری:26.7-

قدر مطلق:4.8

گونه طیفی:G_o

زاویه میل محور خورشید با دایره البروج:7 درجه و 10 دقیقه

دوره تناوب چرخش در استوا:24 روز و 16 ساعت

ثابت خورشیدی(مقدار انرژیی که واحد سطح زمین از خورشید دریافت می کند):

1.94 کالری بر هر سانتیمتر مربع در دقیقه.

 

 

ميزان-ترازو

ابتدا شما را با تصاوير چند صورت فلكي معروف آشنا مي كنيم...منتظر توضيحات تكمبلي اين صورتهاي فلكي باشيد...

شلياق

جبار-شكارچي

عقرب