آنها طی مقاله‌ای در نشريه معتبر "نِيچر" نوشتند که اين ستارگان بيش از 13 ميليارد سال قبل متولد شده‌اند. چهارده ميليارد سال قبل، زمانی که انفجار بزرگ تکميل شد، جهان تقريباً به طور کامل از عنصر هيدروژن تشکيل شده بود و در آن تنها ردی از گاز هليوم وجود داشت. اگر آن وضع تغییری نکرده بود جهان واقعاً جای کسالت باری می‌بود. ما از عناصر پيچيده‌تری مانند کربن و اکسيژن تشکيل شده‌ايم و روی سياره‌ای زندگی می‌کنيم که حاوی سيليکون، سولفور و آهن است و اين عناصر جملگی در ستارگان تشکيل شده‌اند. اما سوال عمده همواره اين بوده است که نخستین ستارگان چه زمانی تشکيل شدند، زيرا وجود آنها  فرآيند تشکيل نسل های بعدی ستارگان را بسيار آسانتر ساخت. در رصدهای تازه، نخستین ستارگان جهان به طور منفرد شناسايی نشده‌اند چرا که دورتر از آن هستند که اينگونه قابل مشاهده باشند. در عوض کيفيت نوری آنها - مانند بازتاب روشنايی شهری فراسوی افق- است که آنها را متمايز می کند. به نظر می‌رسد آنها در مقياس‌های امروز غول‌آسا بوده‌اند. هر يک از آنها صد برابر خورشيد است. اين ستارگان احتمالاً يکصد ميليون سال پس از انفجار بزرگ تشکيل شدند و با معيار ساعت کيهانی در يک آن سوختند و از ميان رفتند. اما هستی مختصر و تابناک آنها شايد چگونگی تکامل جهان در مراحل بعد را تعیین کرده باشد. تلسکوپ فضايی جيمز وب که ده سال ديگر توسط ناسا پرتاب خواهد شد بايد بتواند به آشکار کردن جزئياتی که اين ستارگان را تا اين حد منحصر به فرد می‌سازد کمک کند.

دو فضانورد ناسا می‌گویند طرحی را آماده کرده‌اند که می تواند مانع برخورد بالقوه سیارک ها به زمین شود.
ادوارد لو و استنلی لاو، فضانوردان آژانس فضایی آمریکا، پیشنهاد می‌کنند یک راکت عظیم به فضا پرتاب شود تا با نیروی خود هر سیارکی را که ممکن است در مسیر تصادم با زمین قرار داشته باشد "بکسل" کند. وسیله نقلیه پیشنهادی آنها به سادگی بر فراز سیارک قرار خواهد گرفت و با استفاده از نیروی جاذبه آن را از مسیر تصادم منحرف خواهد کرد.
لو و لاو در نشریه علمی "نیچر" گزارش می دهند که یک موشک 20 تنی می‌تواند سیارکی به قطر 200 متر را ظرف مدت یک سال از مسیرش منحرف کند.
دانشمندان معتقدند که اگر سیارکی به این اندازه با کره زمین برخورد کند، باعث ویرانی گسترده و تلفات انبوه خواهد شد.
در گذشته ترفندهای مختلفی برای نجات زمین از چنین برخوردی پیشنهاد شده و
بسیاری از آنها در فیلم های هالیوودی منعکس شده است.
لو و لاو معتقدند که چسباندن یک فضاپیما به سطح صخره ای و ناهموار یک سیارک، به منظور جابجا کردن آن، بسیار دشوار خواهد بود.
آنها استدلال می کنند که فضاپیما به سادگی می تواند از کشش جاذبه میان خود و سیارک برای انتقال آرام آن به یک مسیر ایمن استفاده کند. این ایده در نمایشگاهی در موزه علوم لندن به نمایش درآمده است. ربکا ریچاردز، از مقام های این موزه، گفت: "این ایده ای به نهایت مهیج است که از مخیله فیلمنامه نویسان هالیوودی یا حتی دانشمندان نظری نشات نگرفته." "این یک طرح علمی واقع گرایانه از فضانوردان باتجربه است که می تواند یک اصل ساده علمی را به تجربه ای با اهمیت جهانی بدل کند."

فضاپيمای اروپايی "ونوس اکسپرس" از سکوی پرتاب بايکنور در قزاقستان به سوی سياره زهره پرتاب شده است.

دانشمندان از روی زمين نمی توانند چيز زيادی درباره زهره بياموزند چرا که پيچيده در توده غليظی از ابر است.ونوس اکسپرس" نخستين فضاپيمايی است که برای بيش از يک دهه راهی زهره می شود.اين سياره عليرغم درخشندگی خارق العاده اش در گرگ و ميش غروب، در واقع جهنمی ترين سياره منظومه شمسی است.تاکنون تنها معدودی فضاپيما، متعلق به شوروی سابق، بر سطح اين سياره فرود آمده اند و حداکثر پس از چند ساعت زير فشار اتمسفر غليظ و اسيدی آن و دمای 500 درجه ای سطح سياره ذوب شده اند.بخش اعظم اطلاعات ما از اين سياره توسط ماموريت ماژلان ناسا که در دهه 1990 برای پنج سال گرد آن می گرديد جمع آوری شده است. ماژلان با استفاده از يک رادار از سطح زهره نقشه برداری کرده است."ونوس اکسپرس" که مجهز به هفت ابزار مختلف است بايد بتواند حتی تصوير کاملتری چه از اتمسفر پويای اين سياره و چه از فعاليت های آتش فشانی و لرزه ای سطح آن در اختيار ما بگذارد.يکی از پرسش های کليدی اين است که چه عواملی زهره را تا اين اندازه از زمين متمايز می سازد، درحالی که از بسياری جهات بايد همانند زمين باشد

اتمسفر زهره که عمدتا از دی اکسيد کربن تشکيل شده است گرمای شديد گلخانه ای توليد می کند و تشعشعات به تله افتاده خورشيد در آن، دمای سطح سياره را به طور ميانگين به 467 درجه سانتيگراد می رساند.بررسی علت اين موضوع به ويژه مورد علاقه دانشمندان است.منجمان بر اين باورند که زهره می تواند اطلاعاتی درباره چگونگی واکنش اتمسفر زمين به انتشار گازهای گلخانه ای در اثر فعاليت های انسانی به دست دهد.آژانس فضايی اروپا می گويد با به کارگيری مجدد برخی از عناصر ماموريت بسيار موفق "مارس اکسپرس" توانسته است نزديک به 200 ميليون يورو از هزينه ماموريت "ونوس اکسپرس" بکاهد.

منبع:parssky.com

یک ستاره نوترونی در ناحیه ای از فضا کشف شده که یک سیاهچاله در آنجا انتظار می رفت. 

بر اساس نتایج اخیر رصد خانه پرتو ایکس چاندرا ، یک ستاره پرجرم پس از فروریختن بر خلاف انتظار به جای تبدیل شدن به یک سیاهچاله ، ستاره ای نوترونی را بوجود آورد. دانشمندان این ستاره که گلوله ای چرخان نوترونی به قطر 12 مایل است را در یک خوشه ستاره ای بسیار جوان کشف کرده اند. اخترشناسان با از استفاده از خواص تعیین شده ستاره های دیگر این خوشه به این نتیجه رسیدند که سرچشمه آن ستاره ای با جرم ۴۰ برابر جرم خورشید بوده است.مایکل مونو (Michael Muno) از دانشگاه کالیفورنیا می گوید" این کشف نشان می دهد که بر خلاف پیش بینی ، بعضی از پرجرم ترین ستاره ها بعد از رمبش به جای بوجود آوردن سیاهچاله ها باعث شکل گیری ستاره های نوترنی می شوند.
 

زمانیکه ستاره های پرجرم به جای سیاه چاله ها باعث زایش ستاره های نوترونی می شوند ، تاثیر بیشتری بر ترکیب ستاره های نسل آینده خواهند داشت. وقتی این ستاره فروریخته و ستاره نوترنی را بوجود می آورد ، بیش از ۹۵ درصد جرم آن که عمدتا مواد سرشار از فلزات موجود در هسته است به فضای اطراف آن بر می گردد.سیمون کلارک (J. Simon Clark) از دانشگاه Open انگلستان می گوید" این بدان معنی است که مقادیر بسیار زیادی از عناصر سنگین دوباره به گردش در آورده می شوند که در نهایت می تواند باعث بوجود آمدن ستاره ها و سیارات دیگر شوند". اختر شناسان دقیقا نمی دانند که بزرگی یک ستاره باید چقدر باشد تا به جای یک ستاره نوترونی یک سیاهچاله را بوجود بیاورد. مطمئن ترین روش برای تخمین جرم ستاره مادر این است که نشان داد ستاره نوترونی یا سیاهچاله عضوی از یک خوشه ستاره ای هستند که تقریبا همگی از عمر یکسان برخوردار می باشند. به دلیل اینکه ستاره های پرجرم سریعتر از ستاره های کم جرم تر تکامل می بابند ، جرم یک ستاره در صورتیکه مرحله تکاملی آن شناخته شود قابل تخمین است. ستاره های نوترنی و سیاهچاله ها مراحل پایانی چرخه تکاملی یک ستاره هستند و بنابراین ستاره های مادر می باید در میان پرجرم ترین ستاره های خوشه باشند.

ستارگاني كه امروزه به نام اسد خوانده مي شوند در فرهنگهاي باستاني، سومري ، بابلي، ايراني، سوري، يوناني و رومي شناخته شده بودند.

سر صورت فلكي شير و يال آن با هم شكل داس را مي سازند. در ران شير يك مثلث از ستارگان وجود دارند.

ستاره آلفا به نام قلب الاسد كم فروغترين ستاره قدر يكم  و در حد 1.4 است و به فاصله 69 سال نوري از ما قرار دارد. ستاره قلب الاسد مانند نقطه زير علامت سوال بوده و مكان آن خيلي نزديك به دايرةالبروج است. ستاره بتاي اسد به نام دم شير  با قدر 2.1 و فاصله 39 سال نوري است.

در اين صورت فلكي تعداد زيادي كهكشان وجود دارد كه درخشنده ترين آنها از قدر 9 است:M65, M66,NGC3628UM95,M96 از ساكنان صورت فلكي شير بوده و همه مارپيچ هستند.

 

 

حلول ماه شوال بر تمامی شیعیان جهان مبارک باد.

مقام های فضايی اروپا می گويند معاينه های آسيب شناسی انجام شده به روی فضاپيمايی که قرار است به سوی زهره پرتاب شود نويدبخش به نظر می رسد.

اين فضاپيما موسوم به "ونوس اکسپرس" قرار بود چهارشنبه راهی فضا شود، اما پرتاب در پی کشف مواد زائد در داخل راکتی که آن را به فضا خواهد برد به تاخير افتاد.آژانس فضايی اروپا، اسا، گفت بررسی ها نشان می دهد که فضاپيما در وضعيت خوبی به سر می برد و هرگونه مواد زائد ظرف چند روز آينده از آن زدوده خواهد شد.هنوز تاريخ جديد پرتاب تعيين نشده اما يک سخنگوی اسا گفت تا پيش از چهارم نوامبر نخواهد بود.اين فضاپيما قرار است سوار بر يک راکت روسی از سکوی بايکنور در قزاقستان به فضا پرتاب شود.

مسئولان روز جمعه گذشته پس از کشف ذرات آلاينده خارجی در راکت، پرتاب روز چهارشنبه را لغو کردند.فضاپيما که در داخل راکت جای داده شده بود ناچار بار ديگر به ساختمان محل مونتاژ در قزاقستان منتقل شد.

معاينه

مهندسان روز دوشنبه بازرسی فضاپيما برای کشف صدمات احتمالی آن را آغاز کردند و متوجه شدند تکه های عايق واقع در واحد فوقانی راکت که از فضاپيما محافظت می کند ريزش کرده است.فرانکو بوناچينا، سخنگوی اسا، گفت به نظر می رسد اين تکه ها تنها شامل قطعات درشت باشد که به راحتی قابل شناسايی و خارج کردن هستند.اسا ابراز اطمينان کرده است که فضاپيما تا پيش از 24 نوامبر که آخرين روز در فرجه فعلی پرتاب است راهی ماموريت خود خواهد شد."ونوس اکسپرس" نخستين فضاپيمايی است که اتمسفر زهره را به طور کامل مطالعه خواهد کرد تا چگونگی شکل گيری وضعيت شديد جوی آن را درک کند.اتمسفر زهره که عمدتا از دی اکسيد کربن تشکيل شده است گرمای شديد گلخانه ای توليد می کند به طوری که تشعشعات به تله افتاده خورشيد در آن، دمای سطح سياره را به طور ميانگين به 467 درجه سانتيگراد می رسانند. ستاره شناسان بر اين باورند که زهره می تواند اطلاعاتی درباره چگونگی واکنش اتمسفر زمين به انتشار گازهای گلخانه ای در اثر فعاليت های انسانی فراهم کند.

 منبع:prssky

 

 

مریخ بعد از ۱۳ سال به نزدیکترین فاصله خود به زمین می رسد و حدود ۲ هفته در این محدوده باقی می ماند.سیاره مریخ در ۲۹ و ۳۰ اکتبر (۸ و ۹ آبان)در ۴۳۰۱ میلیون مایلی( ۶۹.۴ میلیون کیلومتر)زمین قرار دارد.

تصاویر بالا گویای این مطلب هستند که  بعد از ۲۷ اگوست ۲۰۰۳ که مریخ به یکی از نزدیکترین فاصله های خود به زمین میرسید( ۵۵.۸ میلیون کیلومتر) این نزدیکی کم سابقه است.

آسمان شب ۴ آبان ۱۳۸۴ در ساعت ۲۲:۰۰

با وجودي كه اين صورت فلكي در دايرةالبروج كمتر آشكار است ولي در مجموع يكي از صورتهاي فلكي شناخته شده قديمي مي باشد.در اوايل زمانهاي باستاني خورشيد در انقلاب باستاني يعني زماني كه خورشيد به موقعيت حداكثر ميل شمالي خود ، در عرض جغرافيايي  23.4 درجه در موقع ظهر بالاي سر قرار مي گرفت،در صورت فلكي سرطان بود.اين خط به نام "مدار راس سرطان" نامگذاري شده است.

زتاي اين صورت فلكي يك ستاره چندتايي از قدر 4.7 با فاصله 52 سال نوري از زمين است.با تلسكوپهاي كوچك داراي 2 ستاره زرد-نارنجي با قدرهاي 5 و 7 قابل مشاهده است.

M44 آخور، به صورت خوشهاي باز، كه به نام كندو هم گفته شده مي باشد. فاصله آن 515 سال نوري و قابل تشخيص با چشم غير مسلح است.اين مجموعه شامل 75 ستاره قابل مشاهده بوده كه درخشان ترين آنها داراي قدر 603 و به وسعت 80 دقيقه قوسي است.

رسيدن به نصف النهار:25 اسفند                        مساحت:506 درجه مربع