در روز چهرشنبه 9 فروردين 1385- 29 مارس 2006 گرفت كلي خورشيد از نوار باريكي كه نيمي از كره زمين را طي مي كند ديده مي شود. سايه كامل ماه سفر خود را از برزيل آغاز و پس از عبور از اقيانوس اطلس پا به قاره آفريقا گذاشته و پس از گذر از مديترانه با عبور از تركيه و قسمتي از روسيه سرانجام در مغولستان به مقصد مي رسد. با بررسي نقشه هاي كسوف، مي توان انتظار حداكثر 4:07 گرفت را در كشور ليبي داشت و در تركيه بين 3:31 تا 3:46 متغير خواهد بود.

به دليل موقعيت مناسب كشور تركيه نسبت به ايران، گروههاي بيشماري از ايران براي رصد اين خورشيد گرفتگي به تركيه سفر مي كنند.

 چرا رصد اين كسوف براي ما ايرانيان مهم است؟ همان طور كه مي دانيد در 20 مرداد 1378 كسوف كلي در ايران روي داد و بسياري از علاقه مندان از رصد آن لذت بردند. بررسي جداول حاكي از آن است كه تا 35 سال ديگر كسوفي در ايران ديده نخواهد شد. اين دلايل در كنار دلايل ديگري از جمله آخرين كسوف كامل قرن 20 ميلادي و عبور  مسير گرفت از ميان شهرهاي پر جمعيت دنيا اهميت كسوف را افزايش داده است.

نيمسايه ماه در ساعت 10:00 به وقت جهاني و 14:30 به وقت ايران از غرب ايران وارد ميشود و هر منطقه در ايران بسته به ميزان فاصله از مسير كسوف كلي، شاهد گرفت جزئي از 35 در صد در روستاي گواتر در استان سيستان و بلوچستان تا 90 در صد در روستاي مرزي قوش در استان آذربايجان غربي خواهد بود.

به اميد آنكه در هر جايي كه هستيد شاهد اين پديده باشيد…. سال نو مبارك

به دلیل نزدیک شدن به عید نوروز و این جشن باستانی خجسته، بر آن شدیم مطلبی را در خور آن به صورتی مفید عرضه کنیم...

پیشاپیش این عید خجسته را به تمامیه ایرانیان از جمله دوستان وبلاگی تبریک عرض میکنیم .

امروزه بر همگان آشکار است که هیچ سالنمایی به رسایی سالنمای ایرانی نیست، زیرا این روزشماری در ایران باستان بر شیوه ی ستاره شناسی بسیار دقیق انجام شده و در میان دیگر سالنماها از همه جهات سرآمد است. اکنون ببینیم که این چگونه گاه شماری است که این همه ستوده شده است.

در ایران باستان هر سال 365 روز(به جز کبیسه) و دارای 12 ماه بود که نامهای آنها بدین ترتیب است:فروردین، اَردیبهشت، خورداد، تیر، امرداد، شهریور، مهر، آبان، آذر، دی، وهمن(بهمن)، سپندارمذ(اسفند)

توجه داشته باشید که واژه مرداد به معنای چم مرگ است و زمانیکه (ا) نفی بر سر آن می آید به معنای چم بیمرگ می باشد.هر ماه نیز دارای 30 روز می بود و هر روز دارای نام مشخصی، که این نامها بدین ترتیب است:اورمزد، وهمن، اردیبهشت، شهریور، سپندارمذ، خورداد، امرداد، دی باذر، اذر، ابان، خور(خیر)، ماه، تیر، گوش، دی بمهر، مهر، سروش، رشن، فروردین، ورهرام، رام، باد، دی بدین، دین، ارد، اشتاد، اسمان، زامیاد، مانتره سپند، انارام .در سالهای کبیسه روزاضافه شده را اَوَرداد به چم اضافه شده گویند.

تا اینجا از 360 روز یاد شد و 5 روز بر جا می ماند. این پنج روز در پایان سال بنام پنج روز پنجه می باشد.که نامهای آنها بدین گونه است:آهنَوَد، اُشتَوَد، سِپَنتَمَد، وُهوخَشَتر، وَهِشتواِش

کبیسه: در زمان پیشین کبیسه به دو گونه بود؛ ابتدا هر 120 سال یک بار کبیسه می گرفتند و یک ماه بنام اَوَرداد اضافه میکردند، سپس بدین نتیجه رسیدند که هر چهار سال یکبار کبیسه بگیرند و یک روز اضافه کنند.در سالنمای ایرانی روزی که نام ماه و روز یکی می شود را جشن می گیرند. مانند جشنهای:ابانگان، اذرگان، دیگان و...... و بسیارند از این جشنها که امروزه بجای آن مراسم عزاداری تازیان در ایران زمین، در ایران کورش، ایران داریوش، ایران زرتشت، ایران رستم فرخ زاد، ایران فردوسی و ایران هزاران نفر دیگر برگزار می گردد.این جشنها به میزانی زیاد بوده که ابوریحان بیرونی از آنها اینگونه یاد می کند:(جشنهای ایرانیان بگونه ای زیاد است که بدین ماند شما بخواهید تعداد رودهایی که به یک اقیانوس سرازیر می شوند را بشمارید.)

گاهشمار ایرانی خورشیدی‌است، و این ویژگی را دارد که در آن سال با دو گذر پیاپی پدیدار خورشید از هموگان ( اعتدال) بهاری تعریف می‌شود. گاهشمار ایرانی بر نپاهش (رصد) های اخترشناختی دقیق استوار است، و فزون بر‌این دارای راژمان (سیستم) اندرهلی (کبیسه) هوشمندانه‌ای است که آن را از همتای اروپایی‌اش، گاهشمار گرگوری، با اینکه جوانتر است، دقیقتر می‌کند. این گاهشمار پیشینه‌ای بس دراز دارد در فرهنگ ایرانی، و بویژه ژرفترین ریشه‌هایش به آیینهای زرتشتی می‌پیوندند.

جشن نوروز، که میراثی است زرتشتی با بسیاری بارهای فرهنگی، نماد شادی آدمی است از بیداری یا نوگشت طبیعت پس از گذشت زمستان سترون. نوروز را روز‌ها یا هفته‌ها پیش از هموگان بهاری آیینها و ترادادهای شادی بخشی که از گذشته‌های کهن بر‌می‌خیزند همراهی می‌کنند. از آن میان می‌توان خانه تکانی، سبزه ریزی، و جشن چهارشنبه سوری پیش از نوروز و همچنین جشن سیزده بدر را یاد کرد. هزاران سال است که نوروز را مردمان گوناگونی که در آسیای باختری و مرکزی زندگی می کنند جشن گرفته‌اند، با وجود دگرسانیها‌ی قومی، دینی، یا زبانی. گذشته از پیام ژرف نوروز، این که این آیین به دین یا قوم ویژه‌ای تعلق ندارد دلیلهایی اصلی هستند که آن را میراث فرهنگی مشترک ملتهای گوناگون با زمینه‌های فرهنگی گوناگون کرده‌اند.

پ.ن:به برخی از کلمات اصیل فارسی در متن بالا توجه کنید ،برای من به شخصه خیلی جالب و نامانوس بود .

پ.ن:برای دانستن ریشه کهن گاهشمار ایرانی حتما ادامه مطلب را مطالعه کنید.

پ.ن:برای اطلاعات بیشتر به این لینک مراجعه کنید.

شاید تا به حال هیچ وقت سیارات منظومه شمسی را به این صورت با این مقیاس های واقعی در کنار هم ندیده بودید...

کمی غیر قابل باوره... ولی همین طوره...

صورت فلکی حوت با ستاره‌های ریز خود از زمان‌های باستانی در منطقة‌البروج، نماینده‌ی ماهی در آسمان بوده است. یونانی‌ها و رومی‌ها آن را رب‌النوع عشق و شهوت می‌دانستند که با پسرش به نام ارس از چنگال هیولای تیفون  فرار و سپس به نهری جهیده و به ماهی تبدیل شده‌اند و سپس شناکنان با دم‌های به هم گره‌خورده گریختند. در زمان حال خورشید از ۲۳ اسفند تا ۳۰ فروردین در این صورت فلکی جای می‌گیرد. بنابراین در موقعی که خورشید در اول فروردین از خط استوای سماوی از جنوب به شمال حرکت می کند، یعنی اولین روز بهار برای نیمکره شمالی که لحظه اعتدال بهاری را تشکیل می‌دهد، خورشید درون این صورت فلکی جای گرفته است.

آلفای حوت به نام «رشاء» در عربی به معنای گره است، زیرا این ستاره دو ماهی را در این نقطه به هم وصل می کند. قدر آن ۹/۳ و در فاصله ۹۸ سال نوری تا زمین قرار گرفته است.
M74 یک کهکشان زیبای قدر ۹ است که در چند درجه شمال شرقی ستاره اتای حوت قرار گرفته است.

با توجه به اینکه ۱۲ صورت فلکی که مربوط به ۱۲ ماه سال می‌باشند به خلاصه توضیح داده شدند، برای نوشتن توضیحاتی در مورد صورتهای فلکی جدید، خوشحال می شوم شما دوستان نظراتتان را در این زمینه مطرح کنید.

دفعه‌های بعدی در مورد سیاره ونوس(همون زهره) و شاید در مورد مارس!!! این توضیحات را بدهم.

دکتر فیروز نادری ، مدیر ارشد برنامه ریزی آزمایشگاه جت پیشران JPL ناسا، یکی از شناخته شده ترین مدیران علمی در جهان برای بازدیدی کوتاه به ایران سفر خواهد کرد.

در سال ۲۰۰۴ ميلادي نشريه ساينس دست به انتخاب ۱۰ رويداد تاثير گذار علمي بشر زد و در راس فهرست اين نشريه معتبر نام کاوشهاي روباتيک سياره سرخ فام مريخ قرار داشت که دو خودروي کوچک کاوشگر موفق به انجام انها شده بودند Spirit  و  Opportunity  که گاهی در ایران از آنها به نام های روح و فرصت نام برده می شد اینک به عنوان نقطه اوجی بر فناوریهای فضایی انسان به شمار می روند اما در پشت این ماموریت ویژه حضور مدیریت برجسته یک شخص نمایان بود.
دکتر فیروز نادری که پیش از آن مدیریت طرح سرمنشا ناسا را بر عهده داشت بعد از یک فصل ناکامی، طرح اکتشافی مریخ را پیشنهاد و مدیریت ان را بر عهده گرفت که ماموریت دوقلوهای مریخ نورد را باید نقطه اوجی برکارنامه او دانست.
او بعد از ۵ سال مدیریت این طرح به سمت مدیریت ارشد برنامه ریزی استراتژیک آزمایشگاه جت پیشران ناسا منصوب شد تا حوزه مدیریتی خود را به تمامی ماموریتهای کاوش بدون سرنشین فضایی در گوشه و کنار منظومه شمسی گسترش دهد.
فیروز نادری بارها از سوی مجامع جهانی به واسطه خدماتش به دانش و فناوری و دیدگاه انسان معاصر مورد تقدیر قرار گرفته است و از جمله می توان به نشان افتخار ناسا و جایزه لیبرال پرایز اشاره کرد. جایزه ای که پیش از او به پاپ بندیکت ۱۶ اهدا شده بود.
وی در طول سالیان اخیر ارتباط مستمری با رسانه های ایرانی و به ویژه ماهنامه نجوم  داشه و سعی کرده است با وجود  مشغولیتهای فراوان خود هموطنانش را در جریان فعالیتهای علمی روز دنیا قرار دهد.
اینک پس از ۲۷ سال، دکتر نادری برای اقامتی کوتاه عازم کشورش خواهد شد و با وجود برنامه های شخصی سفر،  برنامه های عمومی را با هماهنگی ماهنامه نجوم و همکاری مراکز علمی در سرفصل برنامه های سفر خود گنجانده است.
ارایه ۳ سخنرانی عمومی برای علاقمندان در تهران و شیراز ، کنفرانس مطبوعاتی برای پاسخ به پرسشهای رسانه ها که با توجه به کمبود وقت سفر امکان گفتگوی تفضیلی و اختصاصی با آنها فراهم نیست ، حضور در ویژه برنامه آسمان شب در شبکه۴ سیما و بازدید از چند مرکز علمی از جمله رئوس این برنامه ها خواهند بود ضمن اینکه روزی نیز ایشان میهمان دانشگاه صنعتی شریف هستند.
جزییات برنامه های سفر ایشان به ایران که از روز ۴ اسفند ماه اغاز می شود به تدریج از طریق سایت نجوم به اطلاع علاقمندان خواهد رسید و به ویژه زمان بندی برنامه های عمومی وی جهت فراهم شدن امکان حضور علاقمندان در آنها به تدریج اعلام خواهد شد.
در عین حال سایت نجوم در بخش ویژه ای گزارش ها و جزییات برنامه های ایشان را به طور منظم و از پیش از سفر وی منتشر خواهد کرد.

 ماه صحرای خشک لم یزرعی است.نه جو وجود دارد،نه آب،نه گیاه و نه حیات حیوانی .فقدان آب همچنین دال بر فقدان ابر در آسمان و نیز فقدان غباری است که از فرسایش آب و باد بوجود می آید .بدون جو،انتقال صوت و در نتیجه صحبت کردن امکان پذیر نیست،فلق و شفقی وجود ندارد،طلوع و غروب خورشید ناگهانی است. وقتی جو نباشد آسمان،آبی نیست بلکه سیاه به نظر می رسد. خورشید فقط دایره ای از نور است و زمین در آسمان ماه چون کره رنگارنگی به چشم می آید .

تا آنجا که می دانیم ماه نیز ،مانند زمین و خورشید،در حدود 4.5 بیلیون سال پیش زاده شد.در آن زمان توده بزرگی از ابری از گاز و غبار، جدا شد و بر اثر نیروی گرانش شروع به انقباض و در نتیجه شروع به گرم شدن کرد..این توده انقباض یافت تا سرانجام به اندازه و شکل کنونی ماه رسید.شتاب گرانشی کم و دمای سطحی زیاد ماه موجب شد که گازهای سبک از سطح آن بگریزند.

گرمایی که از سطح ماه تشعشع می شد سبب گردید که این کره به مایع بدل شود.سپس سطح ماه انجماد یافت و یک بیلیون سال بعد داخل آن نیز منجمد شد.دو نظریه درباره تکوین پست و بلندیهای سطح ماه وجود دارد.نظریه محتملتر این است:

شهاب سنگهایی که ماه در مسیر خود با آنها بر خورد کرده است مسئول نشانه های سطحی ماه هستند. بیشتر این شهاب سنگها،موجب پیدایش دهانه ها شدند، ولی معدودی که خیلی بزرگ بودند توانستند در زمانی که داخل ماه هنوز سیال بود، در سطح ماه شکافهایی ایجاد کنند و جریانی از گدازه را سبب شوند که سطح را پوشاند و همه دور و بر را محو کرد.مطالعات رادیواکتیوی سنگ آذرین دریای آرامش حاکی از آنست که این جریان گدازه ای در حدود 3.7 بیلیون سال پیش روی داد.

از قرار معلوم در آن زمان شهابسنگ بسیار بزرگی سطح ماه را شکافت و گدازه جاری شده این دریا را بوجود آورد. دهانه هایی که اکنون در این دریا دیده می شود.جوانتر از 3.7 بیلیون سال هستند.شاید هم اکنون شهابسنگ های بزرگی در زیر همه دریاها وجود داشته و مسئول فزونی نیروی گرانشی باشند که در پرواز از فراز دریاها تجربه می شود.چنین است زنجیره احتمالی رویدادهایی که چندین بیلیون سال پیش به تکوین نشانه های سطحی ماه انجامیدند و جز دو مورد استثنا، این نشانه ها همان هایی هستند که هنوز هم وجود دارند .هیچ باد وبارانی فرسایش دهانه ها و دریاها را سبب نشده است .دو مورد استثنا عبارتند از:

1.احتمالا هنوز هم فعالیت های آتشفشانی بسیار خفیفی در دل ماه وجود دارد. وجود گنبدکها بر سطح ماه را به چنین فعالیت هایی منتسب می کنند.

2.غبار و شکسته سنگها و قلوه سنگهایی که بر سطح ماه دیده می شود معلول برخورد دایمی ماه در مسیر خود با شهابوارها و خرده شهابوارها است. 

پ.ن:راستی هر کسی اگر مطلب خاصی را دوست داره، یه پیشنهادی در مورد مطلبش بده ،تا اگر مقدور بود یه اطلاعاتی در اختیارش بگذاریم.

قابل توجه دوستان که این مطلب را در مورد منظومه شمسی نوشتم ،تا در تمامیه مباحث فعالیت داشته باشیم...