به اطلاع تمامی دوستانی که برای اردوی یک روزه ابیانه ثبت نام کرده اند میرسانم که در روز جمعه ۱ اردیبهشت ماه همگی راس ساعت ۶:۴۵ در میدان جهاد حضور داشته باشند.

 با امید به اینکه این سفر را با کوله باری از تجربیات و درسهای جدید به انجام رسانیم.

1 دقيقه تا تماس اول! همه دوربينها، تلسكوپها و دوچشمي هاي خودشون را دوباره تنظيم كردند، و گرفت آغاز شد. در حالي كه در ساحل آنتاليا هوا كاملا صاف بود و به جز چند تكه ابر كوچك كه آنها هم براي ديدن جسمي اومده بودند كه وقتي جلوي خورشيد مياد بيشتر از اونها مي تونه جلوي نورشو بگيره. مراحل گرفت خيلي سريع سپري ميشد. گرفت به 50% رسيد، آنهايي كه فقط تماشا ميكردند، هر 5 دقيقه بك بار يه نگاهي مي انداختند تا از تمام لحظات لذت ببرند و آنهايي كه عكاسي ميكردند لحظاتي را ثبت مي كردند كه نه تنها در اون لحظه بلكه بعدها هم وسيلهاي براي ياد كردن از اين روز فوق العاده داشته باشند. گرفت به حدود 80% خود رسيده بود. هوا كم كم رو به تاريكي مي رفت، يكي فرياد زد: 5 دقيقه تا گرفت كامل!! لحظه لحظه شدت شور و هيجان در بچه ها بيشتر مي شد. در حالي كه داشتم مموري دوربين را عوض مي كردم و فيلتر را برمي داشتم كه گوشيم زنگ زد... از ايران بود. در حالي كه از شدت هيجان فرياد ميزدم: آقاي ستوده شما هستيد؟ از شنيدن صداتون خيلي خوشحالم ولي به لحظات اوج گرفت نزديك ميشيم، لطفا نيم ساعت ديگه تماس بگيريد!!! 3 دقيقه تا گرفت و همه سرها رو به آسمان، 1 دقيقه تا گرفت، نوارهاي سايه به زيبايي روي زمين مقابلمون ديده شدند، يكي فرياد مي زد: دانه هاي بيلي، حلقه هاي الماس را از دست نديد بچه ها، و صداي فريادها نشانگر اين بود كه گرفت كامل آغاز شد!! افرادي كه از تلسكوپ استفاده مي كردند از ديدن شراره ها و فام سپهر مي گفتند. دماي هوا به طرز باور نكردني كاهش پيدا كرده بود، افق با اون رنگهاي فوق العاده زيبا يكي ديگه از سوژه هاي عكاسي بود، چيزي شبيه به جيغ مرغان دريايي هم به گوش مي رسيد، امواج كه به طرز شديد ي به ساحل و اسكله اي كه ما بر اون قرار داشتيم مي كوبيد، باد و طوفان شديد. در آن لحظات بود كه زياد عجيب به نظرم نرسيد كه پيشينيان از اين پديده اين قدر ترس و وحشت داشتند. شايد خيلي بيراه نيست اگر بگم كه در اون لحظات خدا را در اوج قدرتش حس كرديم. لحظات عجيبي بود... يكي از مهمترين مسائلي كه در اون لحظات خيلي محسوس بود، اهميت نور خورشيد براي ما، فاصله دقيق ماه و خورشيد از زمين كه باعث چنين پديده اي ميشد و قدرت خدايي كه بهترين خالق هاست. 3 دقيقه و 19 ثانيه به سرعت تمام سپري شد، و دوباره دانه هاي بيلي و حلقه هاي الماس فوقالعاده زيبا! جاي تمام دوستان در اون لحظات ناب و استثنايي خالي بود. اين قدر هيجان اون لحظات زياد بود كه خيلي از دوستان از ثبت مراحل باز شدن، غافل شدند. باز هم خدا را شكر مي كنيم كه در آن روز با هوايي كاملا صاف امكان ديدن اين پديده شگفت انگيز را به ما داد . به قول آقاي آقاي امين تفرشي: كسوف كامل انگار آدم را ميگيره. حق با ايشان است، در اكثر بچه ها نوعي ميل و رغبت شديد براي ديدن كسوف هاي بعدي و انجام خيلي از كارهايي كه مي تونستند انجام بدهند ولي موفق نبودند ايجاد شد. تا كسوف 2009 چين همگي منتظريم...

زیر آسمان ایران

ايران كشورى است كه بيش از هزار سال پيش دانشمندانش پى به كروى بودن زمين و چرخش آن به دور خورشيد بردند. اين در حالى است كه اروپا در آتش جهل و خرافات پوسيده خود فرو رفته بود و زمين را مركز دنيا مى پنداشت. كشور ما داراى دانشمندان اخترشناس بزرگى چون خواجه نصيرالدين طوسى، بوعلى سينا، عمربن خيام، غياث الدين جمشيد كاشانى و صوفى رازى است. همان هايى كه در رصدخانه هاى پيشرفته اى كه خود ساخته بودند به نتايج علمى قابل توجهى دست يافتند كه دانشمندان اروپايى صدها سال بعد به آن نتايج دست يافتند.
درست است كه امروزه وضعيت و جايگاه علمى ايران در علم ستاره شناسى در حد كشورهاى بزرگ اروپايى نيست اما كشورمان داراى استادان و محققان بزرگى است كه در بالاترين مجامع علمى دنيا حضور داشته و دارند. پروفسور ثبوتى، پروفسور منصورى و پروفسور رياضى از بزرگان اختر فيزيك و كيهان شناسى در داخل كشور هستند كه بالاترين درجات علمى را طى كرده اند. بيش از ده سال است كه از فعاليت انجمن نجوم ايران كه پيش از آن از كميته هاى انجمن فيزيك ايران بوده مى گذرد. به خصوص پس از كسوف كلى سال ۱۳۷۸ كه ايران بهترين منطقه براى مشاهده كسوف بود جوانان بسيار علاقه مند به نجوم شدند و فعاليت هاى خود را در قالب گروه هاى نجومى دانشجويى و دانش آموزى آغاز كردند. با اين مقدمه به سراغ گزارش مختصر و گذرايى از فعاليت هاى نجوم ايران در طول سال ۱۳۸۴ مى رويم. اين مقاله حاصل همكارى دكتر سعدالله نصيرى قيدارى، رئيس گروه مكان يابى رصدخانه ملى ايران و عضو هيات علمى دانشگاه زنجان، مهندس سيدمحسن قاضى ميرسعيد ركورددار جهانى رويت هلال ماه و انجمن نجوم ايران با نگارنده است كه در جمع آورى اطلاعات دقيق اين گزارش ما را همراهى كردند. البته به طور حتم اين مقاله حاوى تمامى رخ داد هاى نجوم كشورمان در طول سال ۱۳۸۴ نيست كه دليل آن كمبود جا و عدم اطلاع رسانى مراكز و گروه هاى نجومى كشور است.