لطفا هر چه سريعتر به مسئولين وبلاگ اطلاع دهيد...

با تشكر

به نام خدا

صورت فلکی حوت (PSC) ماهی PISCES

پهنه (مساحت): 889 درجه ی مربع

صورت فلکی حوت با ستاره های ریز آن از زمان های باستانی در منطقه البروج نماینده ی ماهی در آسمان بوده است.

یونانی ها و رومی ها آن را رب النوع عشق و شهوت می دانستند که با پسرش به نام اِرُس از چنگال هیولای تیفون فرار و به نهری جهیده و به ماهی تبدیل شده اند و سپس شناکنان با دم های به هم گره خورده ی خود گریختند. هم اینک خورشید از 23 اسفند ماه تا 30 فروردین ماه در این صورت فلکی جای می گیرد. بنابراین هنگامی که خورشید در نخستین روز فروردین ماه از خط استوای سماوی از جنوب به شمال حرکت می کند، یعنی نخستین روز بهار برای نیمکره ی شمالی که لحظه ی اعتدال بهاری را تشکیل می دهد، خورشید درون این صورت فلکی جای گرفته است.

ستاره ها:

آلفا – حوت با نام رشاء، در عربی به معنای "گره" است، زیرا این ستاره دو ماهی را در این نقطه به هم وصل می نماید. طیف آن A2V، قدرش 3.9 و در فاصله ی 98 سال نوری از زمین جای گرفته است.

اجرامی در ژرفای آسمان:

M74 یک کهکشان زیبای قدر نهم است که در چند درجه ای شمال شرقی ستاره ی اتا-حوت، در بخش شرقی این صورت فلکی جای گرفته است.

Jupiter

به نام خدا

آدما به گونه های مختلف به چیزهای متفاوت علاقه مند می شند و به اندازه ای، برای پیشرفت در اونا تلاش می کنند .

خب ، هممون (دوستداران ستاره شناسی ) علاقه مندیم که بیش از پیش در این رشته به پیش رویم برخی جدی ترند ( حرفه ای ترا ) و برخی با تفنن .

دراین راستا همه ما سختی های نایکسانی را در این راه می بینیم که چرایی های گوناگونی داره . اما همه می دونیم که یکی از اونا نداشتن دانش بسنده ی مردمه . روشنه که ما برای فعالیت هامون ( به ویژه غیر حرفه ای ها ) با بسیاری از این سختی ها باید کنار بیاییم یا اونا رو از میان ببریم .

خب ، یکی از هدف هایم اینه که با هم دیگه بینیم 1- چی برای پیشرفت کم داریم یا چه دشواری های کلی ای وجود داره 2- توی هر مورد به گونه ای، تک تک مورد های ریز تر رو با هم بشمریم و براشون پاسخ بیاریم . پس بیایید با هم بریم :

حالا من از این جستار کلی آغاز می کنم . تو بگو که :1- چه سختی هایی در اثر نداشتن دانش بسنده ی مردم از ما ، کارمون ، و نوع دانشمون ساخته می شه؟ 2- این چه ربطی با فرهنگ عمومی مردم ( درهرشهر یا کشور ) داره؟ 3- چه فرهنگ و دیدی به طور خصوصی در مورد اینا باید وجود داشته باشه؟ 4- چطور؟ 5- این مورد در اصل چه اندازه مهم و کاراست؟ 6- چقدر این مورد حل شده و چه اندازه از حالت آرمانی دور هستیم؟ 7- پیش بینی تون برای آینده ؟

.

می تونید مثال هم بزنید .

به امید دیدارتون .

امروز ۱۸ آبان ماه سال ۸۵ ساعت ۱۲ تا ۱۳ برنامه ی پخش اسلاید به مناسبت هفته  ی فضا برگزار شد. که در آن آقای ستوده در هنگام پخش اسلاید به ارائه ی توضیح هایی پیرامون فضا و فضانوردی پرداختند و به پرسش های حاضران که کمابیش ۲۰ تن بودند پاسخ دادند.

پس از پخش اسلاید نشست هفتگی هسته ی نجوم انجام شد و هموندان به بررسی کارها و برنامه های در دست اجرا پرداختند.

گفتنی است در روز سه شنبه نیز یک رصد خورشید با حضور استاد تشکری و سرپرستی خانم ها تمیم داری و مهدلو در محوطه ی دانشگاه برگزار شد و گروهی از دانشجویان به دیدن خورشید از پشت تلسکوپ پرداختند. 

بد نیست که با یک سری مفاهیم اولیه که در گزارش های خبری هر چند وقت یکبار گفته می شود، آشنا شویم:

مقابله: در هر دوره هلالی،یکبار دوسیاره با خورشید بر یک خط و در یک سوی آن قرار می گیرند.

مقارنه: در هر دوره تناوب نیز یکبار بر یک خط و در دوسوی مخالف خورشید،واقع می شوند.

دوره تناوب هلالی: که در آن حرکت زمین دخیل است، مدت زمانی است که از یکبار قرار گرفتن خورشید، زمین و سیاره در امتداد واحد تا دفعه بعدی طول می کشد.چون هم زمین و هم سیاره حرکت می کنند.دوره تناوب هلالی و نجومی تفاوت قابل ملاحظه ای با هم دارد.

دوره تناوب نجومی: زمانی است که طول می کشد تا سیاره یک گردش کامل را بر مدار خود بپیماید.صورت دیگر: مدت زمان لازم برای اینکه سیاره،از دیدگاه خورشید، یک دور کامل را بر کره آسمان طی کند.

پی نوشت :این لینک هم در نوع خودش خوب است.           

سلام...

این عکسی یادگاری با عده ای از دوستان به همراه یکی از استادهامون و خانم ایشون در اردویی در محلات است که در 27 فروردین بود...

از استاد رنجبر به خاطر همراهی همه جانبه با ما در این اردو کمال تشکر را داریم...

در این عکس فقط دو تن از بچه های هسته نجوم هستند...

فقط برای ثبت خاطره و بس!!

به اطلاع تمامی دوستانی که برای اردوی یک روزه ابیانه ثبت نام کرده اند میرسانم که در روز جمعه ۱ اردیبهشت ماه همگی راس ساعت ۶:۴۵ در میدان جهاد حضور داشته باشند.

 با امید به اینکه این سفر را با کوله باری از تجربیات و درسهای جدید به انجام رسانیم.

با عرض سلام خدمت دوستان و عرض پوزش به خاطر غیبت این چند روز...

يكي از صورتهاي فلكي دايرةالبروج دلو مي باشد كه شكلي است باستاني در آسمان و تحت نامهاي گوناگون در آسمان شناخته مي شود. اين صورت فلكي نمايشگر مردي است كه از كوزه اي آب مي ريزد. در بسياري از اسطوره ها و افسانه ها، اين چهره گوياي سيل و طوفاني جهاني، پيش از داستان سيل كتاب مقدس بوده است.

ستاره آلفاي اين صورت فلكي به نام سعد الملك ناميده شده و دقيقا بر روي استواي سماوي قرار مي گيرد. اين ستاره قدر 3 ، درخشانترين كوكب از اين صورت فلكي كم فروغ است و 680 سال نوري از ما قرار دارد.

يك خوشه ستاره اي قابل توجه به نام M2 با قدر 7 در چند درجه اي شمال ستاره بتا، در اين صورت فلكي وجود دارد. در همان نزديكي 2 سحابي سياره اي مستقراند. سحابي بزرگتر به شماره NGC7293 كه به نام سحابي"حلزوني" معروف است در جنوب غرب ستاره "ساق" (دلتاي دلو) قرار دارد. سحابي NGC7009 از قدر 8 كه به لحاظ ظاهرش به سحابي "زحل" معروف شده، در جنوب شرقي ستاره "سعد بالع" (اپسيلون دلو) قرار گرفته است.

تصویری از NGC7293

ونوس

آنها طی مقاله‌ای در نشريه معتبر "نِيچر" نوشتند که اين ستارگان بيش از 13 ميليارد سال قبل متولد شده‌اند. چهارده ميليارد سال قبل، زمانی که انفجار بزرگ تکميل شد، جهان تقريباً به طور کامل از عنصر هيدروژن تشکيل شده بود و در آن تنها ردی از گاز هليوم وجود داشت. اگر آن وضع تغییری نکرده بود جهان واقعاً جای کسالت باری می‌بود. ما از عناصر پيچيده‌تری مانند کربن و اکسيژن تشکيل شده‌ايم و روی سياره‌ای زندگی می‌کنيم که حاوی سيليکون، سولفور و آهن است و اين عناصر جملگی در ستارگان تشکيل شده‌اند. اما سوال عمده همواره اين بوده است که نخستین ستارگان چه زمانی تشکيل شدند، زيرا وجود آنها  فرآيند تشکيل نسل های بعدی ستارگان را بسيار آسانتر ساخت. در رصدهای تازه، نخستین ستارگان جهان به طور منفرد شناسايی نشده‌اند چرا که دورتر از آن هستند که اينگونه قابل مشاهده باشند. در عوض کيفيت نوری آنها - مانند بازتاب روشنايی شهری فراسوی افق- است که آنها را متمايز می کند. به نظر می‌رسد آنها در مقياس‌های امروز غول‌آسا بوده‌اند. هر يک از آنها صد برابر خورشيد است. اين ستارگان احتمالاً يکصد ميليون سال پس از انفجار بزرگ تشکيل شدند و با معيار ساعت کيهانی در يک آن سوختند و از ميان رفتند. اما هستی مختصر و تابناک آنها شايد چگونگی تکامل جهان در مراحل بعد را تعیین کرده باشد. تلسکوپ فضايی جيمز وب که ده سال ديگر توسط ناسا پرتاب خواهد شد بايد بتواند به آشکار کردن جزئياتی که اين ستارگان را تا اين حد منحصر به فرد می‌سازد کمک کند.

دانشمندان از روی زمين نمی توانند چيز زيادی درباره زهره بياموزند چرا که پيچيده در توده غليظی از ابر است.ونوس اکسپرس" نخستين فضاپيمايی است که برای بيش از يک دهه راهی زهره می شود.اين سياره عليرغم درخشندگی خارق العاده اش در گرگ و ميش غروب، در واقع جهنمی ترين سياره منظومه شمسی است.تاکنون تنها معدودی فضاپيما، متعلق به شوروی سابق، بر سطح اين سياره فرود آمده اند و حداکثر پس از چند ساعت زير فشار اتمسفر غليظ و اسيدی آن و دمای 500 درجه ای سطح سياره ذوب شده اند.بخش اعظم اطلاعات ما از اين سياره توسط ماموريت ماژلان ناسا که در دهه 1990 برای پنج سال گرد آن می گرديد جمع آوری شده است. ماژلان با استفاده از يک رادار از سطح زهره نقشه برداری کرده است."ونوس اکسپرس" که مجهز به هفت ابزار مختلف است بايد بتواند حتی تصوير کاملتری چه از اتمسفر پويای اين سياره و چه از فعاليت های آتش فشانی و لرزه ای سطح آن در اختيار ما بگذارد.يکی از پرسش های کليدی اين است که چه عواملی زهره را تا اين اندازه از زمين متمايز می سازد، درحالی که از بسياری جهات بايد همانند زمين باشد

اتمسفر زهره که عمدتا از دی اکسيد کربن تشکيل شده است گرمای شديد گلخانه ای توليد می کند و تشعشعات به تله افتاده خورشيد در آن، دمای سطح سياره را به طور ميانگين به 467 درجه سانتيگراد می رساند.بررسی علت اين موضوع به ويژه مورد علاقه دانشمندان است.منجمان بر اين باورند که زهره می تواند اطلاعاتی درباره چگونگی واکنش اتمسفر زمين به انتشار گازهای گلخانه ای در اثر فعاليت های انسانی به دست دهد.آژانس فضايی اروپا می گويد با به کارگيری مجدد برخی از عناصر ماموريت بسيار موفق "مارس اکسپرس" توانسته است نزديک به 200 ميليون يورو از هزينه ماموريت "ونوس اکسپرس" بکاهد.

منبع:parssky.com

یک ستاره نوترونی در ناحیه ای از فضا کشف شده که یک سیاهچاله در آنجا انتظار می رفت. 

بر اساس نتایج اخیر رصد خانه پرتو ایکس چاندرا ، یک ستاره پرجرم پس از فروریختن بر خلاف انتظار به جای تبدیل شدن به یک سیاهچاله ، ستاره ای نوترونی را بوجود آورد. دانشمندان این ستاره که گلوله ای چرخان نوترونی به قطر 12 مایل است را در یک خوشه ستاره ای بسیار جوان کشف کرده اند. اخترشناسان با از استفاده از خواص تعیین شده ستاره های دیگر این خوشه به این نتیجه رسیدند که سرچشمه آن ستاره ای با جرم ۴۰ برابر جرم خورشید بوده است.مایکل مونو (Michael Muno) از دانشگاه کالیفورنیا می گوید" این کشف نشان می دهد که بر خلاف پیش بینی ، بعضی از پرجرم ترین ستاره ها بعد از رمبش به جای بوجود آوردن سیاهچاله ها باعث شکل گیری ستاره های نوترنی می شوند.
 

زمانیکه ستاره های پرجرم به جای سیاه چاله ها باعث زایش ستاره های نوترونی می شوند ، تاثیر بیشتری بر ترکیب ستاره های نسل آینده خواهند داشت. وقتی این ستاره فروریخته و ستاره نوترنی را بوجود می آورد ، بیش از ۹۵ درصد جرم آن که عمدتا مواد سرشار از فلزات موجود در هسته است به فضای اطراف آن بر می گردد.سیمون کلارک (J. Simon Clark) از دانشگاه Open انگلستان می گوید" این بدان معنی است که مقادیر بسیار زیادی از عناصر سنگین دوباره به گردش در آورده می شوند که در نهایت می تواند باعث بوجود آمدن ستاره ها و سیارات دیگر شوند". اختر شناسان دقیقا نمی دانند که بزرگی یک ستاره باید چقدر باشد تا به جای یک ستاره نوترونی یک سیاهچاله را بوجود بیاورد. مطمئن ترین روش برای تخمین جرم ستاره مادر این است که نشان داد ستاره نوترونی یا سیاهچاله عضوی از یک خوشه ستاره ای هستند که تقریبا همگی از عمر یکسان برخوردار می باشند. به دلیل اینکه ستاره های پرجرم سریعتر از ستاره های کم جرم تر تکامل می بابند ، جرم یک ستاره در صورتیکه مرحله تکاملی آن شناخته شود قابل تخمین است. ستاره های نوترنی و سیاهچاله ها مراحل پایانی چرخه تکاملی یک ستاره هستند و بنابراین ستاره های مادر می باید در میان پرجرم ترین ستاره های خوشه باشند.

ستارگاني كه امروزه به نام اسد خوانده مي شوند در فرهنگهاي باستاني، سومري ، بابلي، ايراني، سوري، يوناني و رومي شناخته شده بودند.

سر صورت فلكي شير و يال آن با هم شكل داس را مي سازند. در ران شير يك مثلث از ستارگان وجود دارند.

ستاره آلفا به نام قلب الاسد كم فروغترين ستاره قدر يكم  و در حد 1.4 است و به فاصله 69 سال نوري از ما قرار دارد. ستاره قلب الاسد مانند نقطه زير علامت سوال بوده و مكان آن خيلي نزديك به دايرةالبروج است. ستاره بتاي اسد به نام دم شير  با قدر 2.1 و فاصله 39 سال نوري است.

در اين صورت فلكي تعداد زيادي كهكشان وجود دارد كه درخشنده ترين آنها از قدر 9 است:M65, M66,NGC3628UM95,M96 از ساكنان صورت فلكي شير بوده و همه مارپيچ هستند.

مقام های فضايی اروپا می گويند معاينه های آسيب شناسی انجام شده به روی فضاپيمايی که قرار است به سوی زهره پرتاب شود نويدبخش به نظر می رسد.

اين فضاپيما موسوم به "ونوس اکسپرس" قرار بود چهارشنبه راهی فضا شود، اما پرتاب در پی کشف مواد زائد در داخل راکتی که آن را به فضا خواهد برد به تاخير افتاد.آژانس فضايی اروپا، اسا، گفت بررسی ها نشان می دهد که فضاپيما در وضعيت خوبی به سر می برد و هرگونه مواد زائد ظرف چند روز آينده از آن زدوده خواهد شد.هنوز تاريخ جديد پرتاب تعيين نشده اما يک سخنگوی اسا گفت تا پيش از چهارم نوامبر نخواهد بود.اين فضاپيما قرار است سوار بر يک راکت روسی از سکوی بايکنور در قزاقستان به فضا پرتاب شود.

مسئولان روز جمعه گذشته پس از کشف ذرات آلاينده خارجی در راکت، پرتاب روز چهارشنبه را لغو کردند.فضاپيما که در داخل راکت جای داده شده بود ناچار بار ديگر به ساختمان محل مونتاژ در قزاقستان منتقل شد.

معاينه

مهندسان روز دوشنبه بازرسی فضاپيما برای کشف صدمات احتمالی آن را آغاز کردند و متوجه شدند تکه های عايق واقع در واحد فوقانی راکت که از فضاپيما محافظت می کند ريزش کرده است.فرانکو بوناچينا، سخنگوی اسا، گفت به نظر می رسد اين تکه ها تنها شامل قطعات درشت باشد که به راحتی قابل شناسايی و خارج کردن هستند.اسا ابراز اطمينان کرده است که فضاپيما تا پيش از 24 نوامبر که آخرين روز در فرجه فعلی پرتاب است راهی ماموريت خود خواهد شد."ونوس اکسپرس" نخستين فضاپيمايی است که اتمسفر زهره را به طور کامل مطالعه خواهد کرد تا چگونگی شکل گيری وضعيت شديد جوی آن را درک کند.اتمسفر زهره که عمدتا از دی اکسيد کربن تشکيل شده است گرمای شديد گلخانه ای توليد می کند به طوری که تشعشعات به تله افتاده خورشيد در آن، دمای سطح سياره را به طور ميانگين به 467 درجه سانتيگراد می رسانند. ستاره شناسان بر اين باورند که زهره می تواند اطلاعاتی درباره چگونگی واکنش اتمسفر زمين به انتشار گازهای گلخانه ای در اثر فعاليت های انسانی فراهم کند.

مریخ بعد از ۱۳ سال به نزدیکترین فاصله خود به زمین می رسد و حدود ۲ هفته در این محدوده باقی می ماند.سیاره مریخ در ۲۹ و ۳۰ اکتبر (۸ و ۹ آبان)در ۴۳۰۱ میلیون مایلی( ۶۹.۴ میلیون کیلومتر)زمین قرار دارد.

تصاویر بالا گویای این مطلب هستند که  بعد از ۲۷ اگوست ۲۰۰۳ که مریخ به یکی از نزدیکترین فاصله های خود به زمین میرسید( ۵۵.۸ میلیون کیلومتر) این نزدیکی کم سابقه است.

آسمان شب ۴ آبان ۱۳۸۴ در ساعت ۲۲:۰۰

با وجودي كه اين صورت فلكي در دايرةالبروج كمتر آشكار است ولي در مجموع يكي از صورتهاي فلكي شناخته شده قديمي مي باشد.در اوايل زمانهاي باستاني خورشيد در انقلاب باستاني يعني زماني كه خورشيد به موقعيت حداكثر ميل شمالي خود ، در عرض جغرافيايي  23.4 درجه در موقع ظهر بالاي سر قرار مي گرفت،در صورت فلكي سرطان بود.اين خط به نام "مدار راس سرطان" نامگذاري شده است.

زتاي اين صورت فلكي يك ستاره چندتايي از قدر 4.7 با فاصله 52 سال نوري از زمين است.با تلسكوپهاي كوچك داراي 2 ستاره زرد-نارنجي با قدرهاي 5 و 7 قابل مشاهده است.

M44 آخور، به صورت خوشهاي باز، كه به نام كندو هم گفته شده مي باشد. فاصله آن 515 سال نوري و قابل تشخيص با چشم غير مسلح است.اين مجموعه شامل 75 ستاره قابل مشاهده بوده كه درخشان ترين آنها داراي قدر 603 و به وسعت 80 دقيقه قوسي است.

رسيدن به نصف النهار:25 اسفند                        مساحت:506 درجه مربع

در صورت فلكي جوزا 2 ستاره غالب يعني كاستور و پولوكس وجود دارد كه فرزندان لدا و زئوس و برادران هلن تروا هستند. بخشي از دايرة البروج در آسمان زمستاني متعلق به صورت فلكي آشناي جوزا است.

آلفاي آن به نام كاستور دومين ستاره درخشان جوزا است. با چشم غير مسلح اين كوكب آسماني به صورت منفرد به نظر مي رسد ، اما در واقع اين يك مجموعه شش تايي است. در تلسكوپ به صورت 2 ستاره مجزا با قدرهاي 2 و 3 و يك همدم قدر نهم ديده ميشوند. هر يك از اين 3 ستاره خود به تنهايي يك جفتي هستند.اين مجموعه به فاصله 46 سال نوري از زمين است. ستاره بتاي جوزا درخشان ترين ستاره جوزا محسوب مي شود با قدر 1.1 و فاصله 36 سال نوري است.

NGC2168 يك خوشه باز روشن با قدر 5 و فاصله 2800 سال نوري است. اين خوشه شامل 120 ستاره در وسعتي به قطر 40 دقيقه قوسي است كه در نزديكي لبه غربي جوزا قرار دارد.

زمان رسيدن به نصف النهار: 1 اسفند                  مساحت:514 درجه مربع

جزئيات بي نظير چرخش سهمگين ماده به سمت پائين مري يك سياه چاله غول آسا توسط تلسكوپ VLT رصد شده است.

▲ نور درخشان واقع در مركز توسط يك سياهچاله غول آسا كه مشغول بلعيدن محيط اطراف خود مي باشد ايجاد مي شود.  NASA

كهكشان  (NGC 1097) در حدود 45 ميليون سال نوري از زمين فاصله دارد كه در مركز با نور نسبتا درخشاني نورافشاني مي كند. گمان مي رود كه اين نور سياهچاله اي است كه گاز و ستاره هاي مجاور را مي بلعد. اما تابش خيره كننده اين نور باعث شده كه جزئيات اين فعل و انفعالات در تصاوير ديده نشوند.اخترشناسان اكنون يكي از چهار تلسكوپ 8 متري VLT را مورد استفاده قرار داده اند تا از مواد در حال چرخش به سوي مركز اين كهكشان به روش نزديك به فرو قرمز (near-infrared) تصوير برداري كنند.آنها با پوشاندن نور درخشان اطراف سياهچاله با استفاده از روش تنظيم اپتيكي(adaptive optics) و سپس تصوير برداري از بازوهاي دوار موفق به رصد اين پديده شده اند. روش تنظيم اپتيكي براي برطرف كردن تاثير مات كننده اتمسفر زمين در تصاوير بكار مي رود.آلمودنا پريتو (Almudena Prieto) از موسسه ماكس پلانك فيزيك هسته اي هايدلبرگ آلمان كه مسئول اين تحقيق مي باشد مي گويد" احتمالا اين اولين باري است كه تصوير كاملي از پروسه انتقال ماده از بخش اصلي كهكشان به سمت انتهاي هسته گرفته شده است".

 بازوهاي دوار ستاره ها و گاز به صورت خطهاي تاريك در اين تصوير فروسرخ از مركز كهكشان NGC 1097 ديده مي شوند.بيش از 300 منطقه كه در آنها ستاره ها شكل مي گيرند در سرتاسر حلقه گاز و غباري كه در اين تصوير از مزكر كهكشان NGC ديده مي شود پراكنده مي باشند. نور درخشان واقع در مركز توسط يك سياهچاله غول آسا كه مشغول بلعيدن محيط اطراف خود مي باشد ايجاد مي شود. اختر شناسان از بازوهاي حلزوني شكل كم نوري از ماده (به رنگ قرمز) در مركز كهكشان NGC 1097تصويربرداري كرده اند.

منبع:parssky.com

ابر کامپیوترهای پیشرفته برنامه ی فوق العاده ای برای شبیه سازی جت های انرژی که از سیاهچاله ها فوران می کنند را دارا هستند . بیشتر این اجرام عجیب ترین و قدرتمندترین اجسام در جهان هستند .

لکه ی بزرگ خورشید در این موقع از فعالیت های خوشید یعنی در زمان افول و افت این فعالیت ها اختر شناسان را به شگفتی انداخته است.

 منظومه ی شمسی هم اکنون زمان فعالیت 11 ساله اوج خود را به پایان رسانده است و روند نزولی به خود گرفته است. اما گاهی اوقات ستارگان رفتار های انجام می دهند که همه را غافل گیر می کند و باعث شگفتی همگان می شود.

به تازگی لکه ای بزرگ و قوی بر سطح خورشید نقش بسته است و به دلیل آن 7 فوران شدید خورشیدی به وجود آمده است  که ذره های خورشیدی حاصل از انفجار که به محیط اطراف زمین رسیده اند مشکلاتی را در ارتباطات رادیویی سبب شده است در عین حال جلوه ی زیبایی به آسمان شب ساکنان عزض های بسیارشمالی یا جنوبی بخشیده است. ظهور شفق های قطبی که این شبها شانس دیدنش برای ساکنان عرض های پایین تر وجود دارد و هر چه به عرض های بالا تر می رویم امکان دیدنش کمتر می شود.

گروه لکه ای که هم اکنون بر قرص زیبا و درخشان خورشید خود نمایی می کنند به قدری بزرگ هستند که با چشم غیر مسلح و با فیلتری مناسب رصد خورشید قابل رویت می باشند.نکته ی جالبی که در باره ی این گروه لکه وجود دارد پایداری بیش از اندازه ی آن است. این گروه لکه که به نام علمی 10789 شناخته می شوند حدود یک ماه پیش ظاهر شدند و بعد از اینکه به خاطر گردش خرشید از دید زمین پنهان شدند اکنون دوباره ظاهر گشته اند و تغییرآن چنانی در اندازه شان دیده نمی شود در حالی که تعداد معدودی لکه وجود دارند که بعد از یک گردش کامل خورشید هنوز پایدار بماند.

 هستند. کمی نیز به بررسی Xاما نکته ی بسیار جالب در مورد این منطقه ی فعال از خورشید آزاد شدن 7 درخش از رده ی  درخش های خورشیدی و رده بندی آن ها بپردازیم:

 درخش های خورشیدی زمانی اتفاق می افتند که انرژی بسیار زیادی در گره های مغناطیسی خورشید که معمولا" اطراف لکه های خورشید هستند آزاد می شود. این رها شدن انرژی بسته به مقدار انرژی در طیف های مختلف از رادیویی گرفته تا Xطیف    و گاما آشکار می شوند.

خورشید شناسان این درخش ها را با توجه به روشنایی آنها در طول موج 1 تا 8 انگستروم به سه دسته تقسیم می کنند(به که انفجار های اخیر در شدید ترین نوع از لحاظ انرژی بوده است..C,M,Xترتیب شدت) رده ی

منبع:سایت نجوم اماتوری ایران

سالروز بزرگداشت حافظ گرامي باد

من چه گويم كه ترا نازكي طبع لطيف              تا به حدي است كه آهسته دعا نتوان كرد

دامن دوست به صد خون دل افتاذ به دست        به فسوسي كه كند خصم رها نتوان كرد

ثور يكي از صورتهاي فلكي شناخته شده اوليه است كه چهره يك گاو نر را كه نمادي براي قدرت و باروري در اساطير بسياري از تمدن ها است، نشان ميدهد.اين مكان، منزلگاه خوشه هاي ستاره پروين و قلايص در محدوده دايرةالبروج است و به همين لحاظ ثور ،براي علاقه مندان به ستاره شناسي مجموعه بسيار جالب است.

آلفاي ثور يعني "دبران"كه در عربي به مفهوم تعقيب كننده است، چشم گاو را نشان مي دهد و به نظر ميرسد كه متعلق به خوشه قلايص باشد ، اما در حقيقت چنين نيست و ارتباطي با آن ندارد.اين ستاره با قدر 0.9 به فاصله 60 سال نوري با زمين است.ستاره دبران به اندازه كافي روشن است كه بتواند رنگ نارنجي-قرمز خود را به ما نشان دهد.

گروه 200 ستارهاي قلايص در وسعتي به طول 6 درجه و فاصله 140 سال نوري از زمين قرار گرفته و به شكل حرف (v) ، صورت فلكي ثور را ميسازد كه با چشم غير مسلح قابل مشاهده است.خوشه پروين(M45) ، يا هفت خواهران اساطير يوناني ، در واقع يك خوشه باز نسبتا جوان متشكل از صدها ستاره در سطحي كه 2 درجه را ميپوشاند، در فاصله 4.5 سال نوري از ما قرار گرفته است.در يكي از شاخهاي گاو،مشهورترين باقي مانده يك ابرنواختر،معروف به "سحابي خرچنگي" قرار گرفته كه داراي قدر 8 ميباشد.

زمان رسيدن به نصف النهار:25 دي               مساحت:797 درجه مربع

پنجشنبه ( 6october)-14 مهر:سياره زهره كه هنگام غروب هلال در زمان مغرب رويت ميشود.

جمعه ( october 7 )-15 مهر: هلال ماه در كنار ستاره antares نورافشاني ميكند.

شنبه 8 october) )-16 مهر: altair (α-عقاب)روشنترين ستارهاي است كه به هنگام غروب مشاهده ميشود. كه با همراهي كمرنگ ستاره tarazed  (γ-عقاب)به اندازه 1 انگشت بالاتر ديده مي شوند.اين 2 با فاصلهاي حدود 17 و 325 سال نوري از زمين هستند.

مريخ با قدر 1.7 در مرز بين 2 صورت فلكي حمل وثور اندكي بعد از غروب در افق شرقي به رنگ نارنجي ديده ميشود.

مشتري  در غروب آفتاب پنهان شده است.

زحلبا قدر حدود 0.4 در صورت فلكي سرطان در ساعات اوليه صبح در كنار castor  و  pollux ديده مي شود.

اورانوس و نپتون  با قدر خدود 5.7 و 7.8 در صورتهاي فلكي دلو و جدي در طول عصر قرار دارند.

منبع:www.sky & telescope.com

اگر يادتون باشه قرار بود بعد از بررسي شكل چند صورت فلكي به شناخت بيشتر آنها بپردازيم.از امروز هر هفته شما رو با يك صورت فلكي آشنا ميكنيم و اگر خواستار اطلاعات بيشتري در اين زمينه بوديد حتما بپرسيد...

صورت فلكي حمل:

حمل دومين صورت فلكي از نظر كوچكي در دايرةالبروج است كه فقط داراي 3 ستاره اصلي مي باشد . اين صورت فلكي پيوندي با افسانه و اساطير باستاني دارد . يكي از مدارك تاريخي اين است كه مبناي آغاز بهار موقعي بوده كه خورشيد در اين صورت فلكي استقرار داشته است . البته به غلت پديده حركت تقديمي زمين ، در زمان حال ، خورشيد در لحظه اعتدال بهاري در صورت فلكي مجاور آن يعني حوت است .

ستاره آلفاي اين صورت به نام حمل(بره) است كه در زبان عربي و فرسي اين نام براي كل مجموعه به كار برده مي شود . اين ستاره داراي قدر 2 ، به فاصله 78 سال نوري تا زمين است .

در محدوده اين صورت فلكي هيچگونه جرم قابل توجهي ديده نميشود.

رسيدن به نصف النهار: 19 آذر

مساحت:441 درجه مربع

هنوز مدت زیادی از کشف بزرگترین جرم کمربند کویپر نمی گذرد که اختر شناسان موفق به کشف قمر آن شدند.

مایکل براون کاشف سیاره دهم و همکارانش در 10 سپتامبر با استفاده از تلسکوپ کک 2 موفق شدند جرمی را پیدا کنند که به دور 2003 UB313 می چرخد اما هنوز موفق به کشف مدار آن نشدند .تلسکوپ فضایی هابل قرار است در نوامبر و دسامبر امسال در اختیار این تیم  قرار بگیرد تا مدار و فاصله این قمر از سیاره دهم تعیین شود . براون امیدوار است تا ژانویه سال آینده  تمامی فاکتور های اساسی مربوط به این قمر را پیدا کند. این قمر 100 برابر از کمنور تر از 2003 UB313 می باشد و در قدر 24 می درخشد دانشمندان احتمال می دهند ایم قمر 270 کیلومتر قطر داشته باشد .این قمر می تواند کمک زیادی در محاسبه جرم سیاره دهم به اختر شناسان بکند.

مشاهدات جدید فروافتادن نور و دیگر اجرام را در سیاهچاله و چگونگی به دست آوردن جرم آن را شرح می دهد .

سیاهچاله ها یک سؤ شهرت برای مکیدن تمام اجرام حتی همسایه های کیهانی خود دارد . با این همه نیروی گرانش هولناک آن مصمم است تا از فاصله های مختلف جرم جذب کند . اگر خورشید ناگهان در یک سیاهچاله فرو ریزد زمین تمایل دارد مدار خود را حفظ کند ، زیرا ما تمایل نداریم در سیاهچاله فروافتیم . ما می خواهیم سالی آرام با ٣٦۵ روز داشته باشیم ؛ هر چند که سرد هم باشد .

هنوز دانشمندان به درستي نمی دانند که ماده چطور در یک دیسک پیوسته و افزایشی به دور سیاهچاله به گردش در می آید و ناگهان به داخل فضایی که به نظر تهی می آید شیرجه می زند . این دیسک مانند سیاره ای به دور ستاره ای می ماند .

ماده دیسک پیوسته و افزایشی سیاهچاله را دور می زند تا در تکانه ای زاویه ای ناپدید شود . آیا ماده ای که به درون سیاهچاله هل داده می شود در جایی از سیاهچاله محصور است ؟ آیا گشتاور میدان مغناطیسی یا فشار تشعشعی یک بیثباتیو نا پایداری خلق می کند که دلیش چرخش ماده درونی است ؟

 صرفنظر از اندازه آن ؛ سیاهچاله دیسک پیوسته و افزایشی را به آسانی به دست می آورد . سیاهچاله های فوق العاده بزرگ در وعده های غذایی خود می توانند ضیافتی با شکوه از گاز های میان ستاره ای داشته باشند . اکثر این سیاهچاله ها در هسته کهکشان ها جای دارند .

سیاهچاله های کوچک فرمی از این اجرام هستند که از فروختن ستاره هایی به وجود می آیند که اغلب متعلق به سیستم های دوتایی هستند . وقتی که یکی از ستاره های این سیستم به سیاهچاله تبدیل می شود ستاره ی همدم هر از چند گاهی مقداری از گازهای خود را برای رسیدن به سیاهچاله پرتاب می کند . وقتی که گازها به سیاهچاله می رسند در اثر بی نظمی اتم ها با یکدیگر تصادم می کنند . در این هنگام ماده ای که حالت پلاسما دارد به دور سیاهچاله به گردش در می آید و شتابی بیشتر از ١٠٪ سرعت نور می گیرد و به طور روشن و درخشان در می آید زیرا بر افروخته شده و در بسیاری از باندهای موج ظاهر می گردد به خصوص در طول موج پرتو ایکس .

گازی که ورم کرده در چرخش دیسک به پرتو افشانی می پردازد و ماده جدید از جهات مختلف وارد دیسک می شود . در این شرایط ماده هیچ گاه نمی تواند به صورت منظم و خوب رفتار کند . این چیزی است ایَن جرج از مؤسسه UMBC  گفت . آلن مارستر از دانشگاه بستون به ما می گوید که مکنده ماده در فاصله های زمانی منظم ماده را می مکد . در حدود هر ١٠ ماه .

وقتی که مارستر در حال جستجو دیسک مفقود شده در کهشان 3C120 بود جت هایی را مشاهده کرد عمود برای حالت دیسک به بیرون پرت شدند . این دیسک ناپدید شده دوباره در مدت ١٠  ماه به آرامی پر خواهد شد . تا زمانی که چیزی مدار دیسک پیوسته را بر هم زند و تمام اجرام جذب شده دوباره بر افروخته شوند و اثر دمیدن مکنده دوباره آغاز شود .

اما علت این برافروخته شدن چه بود ؟ چند سال پیش دانشمندان فرایند یکسان را در  نزدیکی  سیستم  سیاهچاله ای  ،  اختری  که  آن  را GRS 1915 + 105  می خوانیم کشف کردند .  وقتی ماده کافی از ستاره ی ندیم به دیسک اضافه شد ، د این زمان علت درون دیسک که اجرام موقتی در روی افق بودند فعال شدند .

سیاهچاله های فوق العاده بزرگ به تنهایی وجود ندارند و منابع پابرجا برای تأمین نظم هستند .

جان هالی از دانشگاه ویرجینیا سیستم های کامپیوتری را برای ظاهر سازی دیسک های ناپایدار در سیستم های مختلف سیاهچاله ای توسعه داده است . او پیشنهاد می دهد که سیستم های بزرگ که دارای حرارت نایدار هستند منجر به نظم می شوند . دیسک های عظیم الجثه دهانه ی خوبی در بالای سالهای نوری هستند که باعث تغییرهای بسیاری در چگالی و دما از بیرون به درون لبه ها هستند .

جین ترنر از UMBC  به همراه جرج و چندین نفر دیگر این امکان را دارند تا اولین منابه دیسک های ناپدار را کشف کنند : شکستن میدان مغناطیسی در شعاع های خاص همواره از افق رویداد در سیاهچاله ها .

در ماه ژوئن او نتایج مشاهدات دوگانه تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا از ناسا و ماهواره XMM- Newton از اسا را در مورد سیاهچاله های فوق العاده بزرگ منتشر کرد . علت محتمل روشنایی ها شکسته شدن میدان مغناطیسی سیاهچاله است . با شکسته شدن فشار دیسک نقطه داغ و موج دار آفریده می شود که شاید در آخر یک آشفتگی در امواج جذر و مدی دیسک ایجاد کند که ماده را به داخل سیاهچاله می فرسد

منبع:parssky.com

تلسکوپ فضایی هابل به وسیله دوربین پیشرفته پیمایشگر خود تصویر جدیدی از سحابی بومرنگ گرفته است .

عامل این بازتاب می تواند گاز و غباری باشد که تقریبا" با هم متناسب هستند . این ها می توانند ماده تراوش شده از ستاره مرکزی آن باشد . مراحل بیرون ریزی ستاره ی مرکزی واقع در سحابی بومرنگ همچون یک طغیان دو قطبی بوده است نام این سحابی از سازه ای متناسب با مشاهدات مشتق شده است . ( نام اصلی این سحابی واژه ای انگلیسی است که به این صورت است Boomerang   که به این معنی چوبی است که پس از پرتاب نزد پرتاب کننده باز می گردد . شاید این گونه چوب ها را در فیلم ها دیده باشید ) چشمان تیزبین هابل طرح و حالت موجی  این سحابی محصور به مرکزیت  ستاره ای را آشکار می زند هرچند که این ستاره در تصویر های گرفته شده مشخص نیست . ستاره شناسان هنوز به علت طغیان دو قطبی و بسیاری از چیزهای دیگر در سحابی های جوان همچون این سحابی مشکوک هستند . ممکن دیسکی از ماده که حرکت کندی دارد گرداگرد خط استوا ستاره واقع شده باشد . بدین وسیله انسداد حرکت سریع ماده ی فوران کننده ممکن است موجب بروز فوران قطبی شده باشد . ممکن است وجود میدان مغناطیسی عهده دار تحمیل ماده به صورت دوتکه بریده در سحابی باشد .

مشاهده طغیان دوقطبی رخ دادی است که معمولا" در ستاره های جوان اتفاق می افتد و یا در ستارگانی دیده شده است که به پایان عمرشان نزدیک است و بصورت یک غول سرخ باد کرده اند  .  یک گمان  در رابطه با بومرنگ  این است که ستاره ی غول سرخی لایه های بیرونی خود را پس می زند .

این گونه تصور می شود که هر قطعه از بومرنگ تقریبا" یک سال نوری طول داشته باشد و مجوع طول اجزای ساخته شده در این سحابی معادل نصف طول فاصله  خورشید  با  نزدیکترین  همسایه اش  باشد  . ( نزدیکترین همسایه خورشید سیستم ستاره ای آلفا – قنطورس است که حدودا" در فاصله ٤ سال نوری از آن قرار دارد ) این تصویر جدید از سحابی بومرنگ در اوایل سال ٢٠٠۵ توسط دوربین پیشرفته پیمایش هابل گرفته شده است و در آن از صافی نور مرئی برای ترکیب در صافی قطبی استفاده شده است .

کاربرد مشترک عینک آفتابی و قطبی در این است که نور پراکنده را در یک روز آفتابی که به درون چشم می رود می کاهند . فیلتر قطبی این اجازه را صادر می کند که نورهای ویژه در زاویه ی مخالف و قطبی از دوربین یابنده گذر کنند . به هم پیوستن تصویر های مختلف در زاویه های قطبی به اختر شناسان این امکان را می دهد که پراکندگی نور را در این سحابی مشاهده کنند و در زمینه آن به مطالعه بپردازند ؛ پی آمد تمام این اعمال در وسایل تلسکوپ تصویری مرکب و رنگین از این سحابی است .

سحابی بومرنگ در فاصله ۵٠٠٠ سال نوری از زمین واقع شده است و در جهت جنوب صورت فلکی قنطورس قرار دارد . اندازه گیری هایی که در سال ١٩٩۵ انجام شد نشان داد که درون این سحابی دارای دمایی است که فقط یک  درجه کلوین از صفر مطلق بالا تر است . صفر مطلق تقریبا" برابر ٤٦٠ـ درجه فارنهایت است و این نکته بدان موضوع اشاره دارد که این سحابی یکی از سردترین نقاط کیهان است .

منبع:parssky.com

این عکس در فاصله 250 کیلومتری مريخ گرفته شده است . از چپ به راست  فیلتر قرمز ، فیلتر آبی استفاده شده و در آخر تصويري با ترکیبی از رنگها را مشاهده ميكنيد.عکس با سیستم Wide-Angle دوربین گرفته شده است.
 

 منبع:parssky,com

این دو سیاره "HD 209۴۵8b" و "TrES-1" نامگذاری شده اند.
از زمانی که منجمان به وجود نخستین سیاره خارجی پی بردند ده سال می گذرد.
از آن زمان تاکنون بیش از 100 سیاره کشف شده است. اما وجود آنها تنها به طور غیرمستقیم یعنی از طریق تاثیر قوه جاذبه آنها بر ستارگانی که دور آنها می گردند استنباط می شود.
اکنون دو تیم مستقل از منجمان در آمریکا با استفاده از تلسکوپ فضایی اسپیتزر ناسا، تشعشعات فروسرخی را در همان مسیری که دو ستاره نورانی قرار گرفته است ردیابی کرده اند. اخترشناسان از قبل نتیجه گیری کرده بودند این دو ستاره دارای سیارات هستند.
در هر دو مورد، زمانی که سیاره به عنوان بخشی از گردش مداری خود، پشت ستاره مرکزی پنهان می شود به میزان خفیفی از درخشش منظومه کاسته می شود. این به آن معنی است که این سیارات خود درخشان هستند و نوری اضافی تولید می کنند که توسط تلسکوپ ردیابی شده است.
پی بردن به این موضوع با یک حیله علمی ممکن شد. دانشمندان ابتدا با استفاده از تسلکوپ اسپیتزر مجموع تشعشعات نور مادون قرمز ستاره و سیاره آن را اندازه گرفتند.
سپس زمانی که سیاره پشت ستاره قرار گرفت، منجمان بار دیگر نور مادون قرمز برآمده از ستاره را اندازه گیری کردند.
حاصل تفاضل نوری رصد دوم از رصد اول در واقع نوری است که از سیاره ساطع می شود.

بی شباهت به زمین
درخشندگی شدید این سیارات ناشی از نزدیکی آنها به ستاره مرکزی است که آنها را داغ می کند به طوری که به گفته پژوهشگران درجه حرارت آنها به هزار درجه سانتیگراد می رسد.
اینها سیارات متورم گازی از نوع مشتری هستند و بعید است میزبان موجودات زنده باشند.
 اسپیتزر طیف فروسرخ کیهان را کاوش می کند  

اما دانشمندان امیدوارند همزمان با بهبود فن آوری در دراز مدت بتوانند نور سیاراتی را که به زمین شباهت بیشتری دارند رویت و علائم حیات را در بخش های دورافتاده کهکشان راه شیری کشف کنند.
نتایج این تحقیقات در مقاله ای در شماره جاری مجله "نیچر" تشریح شده است.
دکتر دیوید شاربونه، از مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونیان در ماساچوست یکی از اعضای تیم های تحقیق و نویسنده این مقاله گفت: "واقعا معرکه است. از تقریبا ده سال پیش، یعنی زمانی که نخستین سیارات خارجی کشف شدند، در جستجوی چنین نوری بودیم."
تاکنون تقریبا 130 سیاره در اطراف سایر ستاره ها کشف شده است.
دکتر الن باس، از موسسه کارنگی در واشنگتن گفت: "سال 199۵ مصادف با آغاز عصر کشف سیارات خارجی بود."
"اما 200۵ به عنوان سالی که در آن نخستین شواهد قدرتمند ردیابی نور سیاره ای خارجی به دست آمد، در کتاب های تاریخ و متون درسی ثبت خواهد شد."
"به سختی می توان باور کرد در ده سال گذشته چقدر پیشرفت کرده ایم."
دکتر شاردونه نیز گفت: "هدف ما از مطالعه سیاراتی که حول سایر ستاره ها می گردند در واقع این است که ببینیم آیا منظومه شمسی ما نمونه ای واقعا استثنایی است یا همه گیر."
"HD 209۴۵8b" که "اوسیریس" لقب گرفته است حول ستاره ای در فاصله 1۵3 سال نوری از زمین در صورت فلکی "اسب بالدار" می گردد. این سیاره هر سه روز و نیم یک بار در مداری به شعاع تقریبا هفت میلیون کیلومتر حول ستاره مادر گردش می کند.
"TrES-1" حتی دورتر است و در فاصله ۴89 سال نوری از زمین حول ستاره ای در صورت فلکی بربط می گردد. این سیاره هر سه روز یک بار در مداری به شعاع تقریبا شش میلیون کیلومتر دور می زند.
برای مقایسه، فاصله زمین از خورشید 1۴9 میلیون کلیومتر است و هر 3۶۵ روز یک بار دور آن می گردد.

اين تلسکوپ که پيشرفته ترين تلسکوپ مادون قرمزی است که به فضا پرتاب می شود با استفاده از ابزارهای ويژه، اجرام بسيار سرد و دورافتاده کيهان را رصد می کند.
رويت اين اجرام که در پس توده غليظی از گرد و غبار آسمانی پنهان شده اند به شيوه های ديگر ممکن نيست.
 

ستاره شناسان اميدوارند که حسگرهای فوق العاده حساس اين تلسکوپ در کشف سيارات تازه و رمزگشايی از اسرار تشکيل ستارگان و ساير پديده های آسمانی به آنها کمک کند.

اين رصدخانه که در تاريخ 2۵ ماه اوت به فضا پرتاب شد، ابتدا "تسهيلات تلسکوپ مادون قرمز فضايی" نام داشت، اما روز پنجشنبه هفته گذشته به افتخار دکتر لايمن اسپيتزر، ستاره شناس نامی دانشگاه پرينستون، تغيير نام داده شد.
دکتر اسپيتزر در سال 19۴۶ برای نخستين بار پيشنهاد کرده بود برای پرهيز از تاثير منفی جو زمين بر تصوير اجرام آسمانی، تلسکوپ هايی به فضا پرتاب شود.
ساير تلسکوپ های فضايی ناسا نيز به ياد بزرگانی همچون ادوين هابل نامگذاری شده است.
اين تلسکوپ برخلاف ساير تلسکوپ های فضايی در مدار زمين گردش نمی کند، بلکه زمين را به فاصله 8 ميليون و 700 هزار کيلومتری از پشت تعقيب می کند.
به همين دليل اين تلسکوپ از آلودگی حرارتی زمين مصون است.
سرمای طبيعی خلاء و حمل ۴۵ کيلوگرم مايع سردکننده هليوم به اسپيتزر اجازه می دهد در دمای منهای ۴۵0 درجه فارنهايت، يعنی تنها 10 درجه بالاتر از صفر مطلق، فعاليت کند.
اين وضع به تلسکوپ اجازه می دهد در مقابل حرارت، بی نهايت حساس باشد و گرمای ناچيز اجرام دور دست را رديابی کند.
دکتر مايکل ورنر، دانشمند ارشد اين پروژه گفت به نظر می رسد که فعاليت اسپيتزر بی نقص باشد. به گفته وی فعاليت اين تلسکوپ تا شش سال ادامه خواهد يافت.
وی افزود: "به اين ترتيب ابزار قدرتمند تازه ای در اختيار ما قرار گرفته است که اجازه می دهد چيزهايی را که تاکنون ديده نشده است ببينيم و به سوالاتی که تاکنون حتی نمی توانستيم آنها را مطرح کنيم، پاسخ دهيم."
نخستين عکس های اين تلسکوپ نويد اکتشافات حيرت انگيزی را به دانشمندان می دهد. اين تلکسوپ از جمله عکسی از کهکشان مارپيچی ام 81 تهيه کرده است که جزئياتی را که تاکنون در آن رويت نشده بود، آشکار می کند.
دکتر جان باکال از "موسسه مطالعات پيشرفته" در دانشگاه پرينستون در نيوجرسی، گفت: "ما قادر به ديدن چيزهايی خواهيم بود که انسان هرگز نديده است. اين تلسکوپ علم نجوم را متحول خواهد کرد."

با ورود یک لکه از لبه شرقی خورشد به سطح آن  خود را آماده کنید تا لکه بزرگ دیگری درخورشید ببینید.

این لکه که به نام لکه شماره 798 مشخص شده است هم اکنون درلبه شرقی خورشید قرار دارد و به تدریج در حال ورود به صفحه میانی خورشید است.احتمالا طی روزهای آینده باید منتظر تغییر شکل های متوالی این لکه ها باشیم. افزایش یا کاهش گستردگی این لکه ها طی روزهای آینده قابل مشاهده خواهد بود.

لکه های خورشیدی نقاط تیره رنگی هستند که دمای کمتری نسبت به نقاط دیگر خورشیدی داشته و در بعضی مواقع بر سطح خورشید  ظاهر میشوند. لکه از نظر مغناطیسی بسیار فعالند و در صورتی که تعداد و اندازه آنها افزایش یابد تاثیراتی را بر زمین خواهند گذاشت. شفق های قطبی - تاثیرات بر امواج مخابراتی و برخی تاثیرات بر اب و هوا از جمله اثار ازدیاد لکه های خورشیدی است.  اگر از فیلتر مناسب و یک تلسکوپ کوچک یا دوربین دوچشمی استفاده نمایید میتوانید این لکه ها رامشاهده کنید.به خاطر داشته باشید استفاده از فیلتر مخصوص برای این کار الزامی است و استفاده نکردن از فیلتر باعث وارد آمدن صدمات جبران ناپذیری به چشم خواهد شد. همچنین میتوانید از طریق سایت www.spaceweather.com  با حرکت روزانه و ظهور لکه های جدید را ببینید.

منبع:parssky.com

لباس فضانوردی
شما ممکن است بتوانید مدتی بدون بارانی، زیر باران یا بدون لباس زمستانی زیر برف باشید ولی مطمئنا" هیچ کدام از ما قادر نیستیم در اتمسفر خشن یا فضا حتی برای یک ثانیه هم بدون لباس مناسب جان سالم بدر ببریم. فضانوردان هنگامی که داخل ایستگاه فضایی یا در شاتل مشغول کار و زندگی هستند، به پوشیدن لباس مخصوص نیازی ندارند و گذشته از فقدان گرانش در داخل شاتل یا ایستگاه فضایی، آنها تفاوت دیگری را با زمین احساس نمی کنند. فضانوردان آنجا با لباسهای راحت و شلوار راحتی و اغلب بدون کفش هستند؛ اما هنگامی که یکی از آنها برای کار مجبور شود به بیرون از سفینه برود، اینجا مشکلات شروع میشوند.

ضرورت استفاده از لباس فضانوردی
اگر انسان بدون پوشش مخصوص وارد فضا شود ظرف پانزده ثانیه بیهوش میشود و مغز او در مدت 4 دقیقه نابود میشود. حداقل دما در یک روز سرد زمستان در مناطق مسکونی زمین20-30 درجه زیر صفر است است، اما در فضا این دما میتواند به کمتر از 100درجه زیر صفر هم برسد؛ با وجود این اختلافات دمای فاحش، خیلی مهم است که فضانوردان لباس محافظ را قبل از خارج شدن از ایستگاه فضایی یا شاتل بپوشند.

از دیگر عوامل بیرونی که برای فضانوردان ایجاد خطر میکند، گردش زباله های فضایی و اجرام آسمانی است با سرعتهای بالا که میتوانند جراحات جدی ایجاد نمایند. بعلاوه تششعات خورشیدی میتوانند به چشمها آسیب بزنند. تششعات فضایی میتوانند باعث بروز بیماری شده و ریسک ابتلا به سرطان در مود آنها خیلی بالا است. اما یک دلیل مهم دیگر برای حفاظت فضانوردان نیاز آنها به اکسیژن است؛ مقدار اکسیژن در فضا بسیار کم است و فشار هوا نیز خیلی پایین، این مقدار کم اکسیژن منجر به خفگی و فشار کم هم باعث میشود بدن ابتدا ذوب و سپس تبخیر شود که هر دو کشنده هستند.

لباس فضانوردی
بخش کنترل ماموریت ناسا (NASA) هیچ مایل نیست حتی کمترین ریسک غیر ضروری برای فضانوردان وجود داشته باشد. هر کدام از فضانوردان یک دست (یونیت) لباس مخصوص برای داشتن ایمنی در فضا دارند که (Extravehicular Mobility Unit (EMU یا در اصطلاح عامه لباس فضانوردی (space suit) نامیده می شود.

EMU دمای بدن را کنترل می کند و تهویه هوا درآن بوسیله یک لوله که در لباسهای داخلی تعبیه شده انجام میشود. لوله های آب گردان، فضانوردان را موقع کار در فضا در راحتی نگه میدارند، این لباس همچنین شامل یک کیف آب برای ذخیره آب و یک مخزن نگهداری آب کثیف است. بعلاوه یک هدفون و یک میکروفون برای برقراری ارتباط و یک سری وسایل ضروری دیگر از جمله تجهیزات این لباسها است.

EMU از فضانوردان در زمانهای بحرانی کاری خارج از محدوده امن ایستگاه فضایی با این لباسهای بی نظیر حمایت میکند و فضانوردان میتوانند در حد ایده آلهای ناسا کار کنند و محیط خشن فضا را دوستداشتنی تر ساز کنند.

منجمان سریعترین جرم چرخان به دور خود را در مقیاس اندازه در منظومه شمسی کشف کردند.

جرم موجود در کمربند کویپر با نام 2003 EL61 که در ماه جولای کشف شد، هر 3.9 ساعت به دور خود می چرخد.

شکل توپ راگبی

برخلاف شکل کروی پلوتو این جرم شکلی شبیه به توپ راگبی دارد.این جرم به اندازه پلوتو است که با این شکل دستاوردی بسیار جالب است.

نقشه اي كه در حال حاضر در زير مشاهده مي كنيد مربوط به  آسمان امشب در حدود ساعت ۲۰:۳۰ ميباشد.

شما میتوانید اورانوس را در صورت فلکی دلو و همسایه اش نپتون را در صورت فلکی جدی مشاهده کنید.خطوط زرد رنگ مشخص کننده حرکت این ۲ سیاره در سال ۲۰۰۵ می باشد.

اورانوس با قدر حدود ۶ در طول ماههای اگوست و سپتامبر قابل مشاهده است.نپتون با قدر حدود ۷.۸ در تابستان قابل مشاهده است.رصد این ۲ سیاره در دیگر ماههای سال به سختی امکان پذیر است.

 مشاهده این ۲ سیاره با دوربین ۲ چشمی نیز در شرایط آب و هوایی مناسب امکان پذیر است.در قسمت پایین به مسیر حرکت این ۲ سیاره در نقشه آسمان دقت کنید..

منبع:www.skyandtelescope.com

ngc3603

سحابی کله اسبی(horse head nebula)

سحابی اندرومدا(andromeda nebula)

سحابی عقاب(eagle nebula)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
پنجشنبه               ۳۱/۶                  19:15                 مقارنه ی مشتری و سماک اعزل
                                                                           (جدایی زاویه ای  3/3 درجه)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
پنجشنبه              ۳۱/۶                  22:07                 مقارنه ی ماه و خوشه ی پروین
                                                                            (جدایی زاویه ای 4/1درجه)             
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
منبع:www.astronomy1.blogfa.com

يکی از دو کاوشگر آژانس فضايی آمريکا، ناسا، که بر سطح مريخ مشغول حرکت و مطالعه هستند عکسی با زاويه باز که از فراز قله "هازبند هيل" در حفره "گوسو" گرفته به زمين مخابره کرده است.مريخ نورد "اسپيريت" هنوز سرگرم ارسال داده های تشکيل دهنده اين عکس رنگی 360 درجه ای بود که ناسا در يک کنفرانس خبری آن را اعلام کرد.

اين کاوشگر در پايان ماه اوت در پی صعودی 14 ماهه به فراز اين تپه رسيد.

اسپيريت از ژانويه 2004 تاکنون يعنی زمانی که بر سياره سرخ فرود آمد سرگرم اکتشاف حفره "گوسو" (Gusev Crater) بوده است.انتخاب اين منطقه به عنوان محل فرود به اين دليل بود که دانشمندان گمان می کردند زمانی محل يک درياچه بوده است.

اسپيريت پس از کاوش ناحيه اطراف نقطه فرود برای اکتشاف منطقه ای موسوم به "تپه های کلمبيا" اعزام شد. اين تپه ها به يادبود هفت خدمه شاتل کلمبيا که در فوريه سال 2003 هنگام بازگشت به زمين در اثر انهدام آن فضاپيما کشته شدند کلمبيا نامگذاری شده است.

"هازبند هيل" که نام ريک هازبند، فرمانده شاتل کلمبيا را بر خود دارد، يکی از قله های اين رشته است.پرفسور استيو اسکوايرز، دانشمند ارشد ماموريت کاوشگرهای مريخ از دانشگاه کورنل گفت: "ما يک تصوير 360 درجه ای زيبا گرفته ايم که من واقعا معتقدم يکی از دستاوردهای به يادماندنی اين ماموريت خواهد بود."

عکسی که روز پنجشنبه منتشر شد کامل نيست و تنها 240 درجه از عکس 360 درجه ای اسپيريت را شامل می شود.دانشمندان اکنون از اين عکس برای نشان کردن اهدافی در اين منظره که ارزش مطالعات بيشتر را دارد استفاده خواهند کرد.

در همين حال همزاد ديگر اسپيريت به نام "آپورچونيتی" به اکتشاف ناحيه "مريديانی پلانوم" در سوی ديگر سياره سرخ ادامه می دهد.

اين کاوشگر چندين روز مريخی را سرگرم تجزيه و تحليل اثری بر يک صخره که دانشمندان آن را "پوست ليمو" نامگذاری کرده اند بوده است.

در عکس های دوربين پانوراميک، رنگ اين اثر ظاهرا کمی با محيط پيرامون فرق می کند و همچنين به نظر می رسد در مقايسه با ساير بخش های صخره، در مقابل فرسايش باد کمی مقاوم تر باشد.

  منبع:www.bbcpersian.com

دانشمندان به کمک داده های فضاپيمای اروپايی 'مارس اکسپرس' که هم اکنون در مدار مريخ می گردد به وجود يک دريای منجمد درست در زير سطح آن پی برده اند.پژوهشگران که جزئيات اين يافته را ماه آينده در نشريه "نيچر" منتشر خواهند کرد معتقدند که محل کشف اين دريا در مريخ احتمالا ايده آل ترين نقطه برای جستجوی نشانه های حيات در آن سياره است.در قطب های شمال و جنوب مريخ مقادير زيادی يخ وجود دارد، اما اين نخستين بار است که وجود منبع وسيعی از آب منجمد در نقطه ديگری در اين سياره کشف می شود.

اين منبع ناحيه ای به وسعت دريای شمال (570 هزار کيلومتر مربع) را می پوشاند و محققان بر اين باورند که پس از سيلی ويرانگر در حدود پنج ميليون سال قبل تشکيل شده است. شواهد وجود تخته های شناور يخ که به يکديگر کوبيده شده اند توسط دوربينی در فضاپيمای "مارس اکسپرس" کشف شد.دانشمندان می گويند آب مايع برای ميليون ها سال در اين ناحيه وجود داشته و سپس منجمد شده است.

اگر اشکال اوليه حيات در آنجا تکامل يافته باشد احتمالا هنوز در اين نقطه وجود خواهند داشت و انتظار می رود ماموريت های آتی برای کشف آثار حيات در سياره سرخ بر اين محل متمرکز شود.

 منبع:www.bbcpersian.com