هر سال از ابتدا تا پایان مرداد،زمین در مدار حرکت خود از میان ذرات باقی مانده از دنباله دار سوییفت-تاتل عبور می کند و جو آن میزبان شهاب هایی خواهد بود که بارش چشمگیر برساوشی را شکل می دهند.این ذرات با سرعت بسیار زیاد در حدود 60 کیلومتر بر ثانیه به لایه های بالایی جو برخورد می کند و رد بسیار زیبایی که حاصل از سوختن و یونیده شدن ذرات در جو است به وجود می آید.

دهه 1990 میلادی،یکی از پرهیجان انگیزترین دهه ها برای این بارش بوده است.به ویژه سال های 1991 و 1992 که

Zhr (تعداد شهاب ها در ساعت) حدود 400 برای این بارش ثبت شد.پس از آن،تعداد شهاب ها دوباره کم شد.به طوری که در سال های آخر دهه 1990 دوباره به 100 تا 120 شهاب در ساعت به هنگام اوج رسید.اگر چه این سال ها برای بارش برساووشی سال های آرامش پس از طوفان است،باز هم در میان بارش های سال،جایگاه ویژه ای دارد.چه از لحاظ تعداد شهاب های مشاهده شده در ساعت و چه از نظر میزان درخشش و سرعت آنها.

اوج بارش برساووشی امسال حدود ساعت 2.5 بامداد است.اگرچه ماه درخشان از شمار شهاب ها می کاهد اما ارتفاع مناسب صورت فلکی برساوش از افق شرایط مناسبی را پدید می آورد.زیر آسمانی صاف می توانید تا حدود 100 شهاب بشمارید.